dichtbijgijs.nl

Stervende meisjes by Justafool

Lees het HIER

Amanda Malinka. Foto: Dorrit Boer

Breekbaar mooie teksten, ijzersterke regels, dat hoorde ik gisteren uit de mond van de winnaar van de KarGADOORslam aflevering 3 jaargang 3. Wist het zelf na een ronde al. En ja hoor. Lees hier het verslag van de juryvoorzitter Pom Wolff.  (bron: pomgedichten.nl)

het was moeilijk vandaag. zoals wel vaker de poezie versus de performance. degelijke voorspelbaarheid tegenover het onverwachte. en naarmate de slam vorderde werd het moeilijker.

Maarten Schenk is wel de koning in onvoorspelbaarheid. een ik-ben-maarten-schenk eerste ronde met alles erop en eraan en een tweede ronde die je liever niet over je heen wil krijgen. net zo onvoorspelbaar als de eerste maar dan onder de gordel en de streep die een jury ergens moet trekken. geen werkbaar criterium was de conclusie.hoe duw je je poezie door de kargadoor heen. niet met veel zuchten.

Daniël F. Kuyper dichter met rijm en met sonnetten. in een gedicht viel nootmuskaat te proeven, waar heb je dat nog in een gedicht. een afwisseling van mooie tot zeer mooie regels, soms net te geconstrueerd. een sonnettendichter moet zo vanzelfsprekend zijn sonnetten brengen dat je niet meer hoort dat ze in die vorm gegoten zijn. bijdaniel overheerste net te vaak zichtbaar de trots dat hij het schier onmogelijke weer had geklaard. het kan korter gezegd met een voordracht van sonnetten win je uiteindelijk nooit een slam.

Martin Aart de Jong had zijn dag niet. goede performer kwam niet uit de voeten in het toch moeilijk bespeelbare keldertje van de kargadoor. hij begon met een gedicht te schreeuwen. ik keek naar peter le noble, gerespekteerd jurylid, zag hem wegkrimpen. zo gaat dat niet lukken martin dacht ik. in de kargadoor moet subtiel met stemverheffing worden omgegaan. ik dacht; ik lees hem liever dan dat ik nu word afgeleid door zijn beminnelijke krulletjes. toen ik bedacht wat zit ik nou te denken waren we al weer wat gedichten verder. “het landt niet’ sprak lenoble. ja dat had ik nou ook antwoordde ik. in zijn tweede ronde landde hij ook niet. wilt u iets leids of iets menselijks vroeg hij aan het publiek. iets leids het antwoord.

Frans van hout had een zeer geestige bio geschreven. waarom het leuk is om met je teksten van een jury te moeten horen dat je – en vervolgens noemde hij alle criteria op die inderdaad op hem van toepassing zijn. zo werd de jury bijna een gedicht.?hij leest zijn observaties uit de werkelijkheid voor. een langere tekst zelfs uit het hoofd.maar verloor daarin contact met het publiek. een poging om slammer te zijn. met zichtbaar plezier verhaalt hij over merkwaardige gebeurtenissen of gebeurtenissen die hij in een vreemd cabaretlicht uitvergroot plaatst. een nier kan ik wel missen sigaretten niet – er zitten juweeltjes bij. de Frans van hout troffee kan maar door een iemand gewonnen worden. eigen maar de anekdote niet voorbij.

drie vrouwen in de finale. ?de poezie van Marjolijn van Heemstra zij overtrad elke slamwet. las uit haar bundel voor in de eerste ronde. overtrad rustig de tijd met een/twee minuten. maar zij werd in elke ronde sterker. hoe krijg je papier de zaal in – het werd haar door de jury meegegeven na de tweede ronde. jury kandidaat finaliste. en ze leerde heel snel.

– de zelfreflectie van performer pur sang Sjaan Flikweert die de herhaling niet schuwt, met Robin Block effecten, de staat van haar bestaan prijsgeeft, uit het hoofd – de tweede ronde minder dan de eerste ronde – het publiek stemde sjaan de finale in.

en Amanda Malinka die zonder papier haar poezie vertolkte. de zelfkant, goed voor haar dat er rampen zijn, de focus op waar modder zwart kleurt. ‘ hij is dood – zij zwanger’ dat is een thema dat je rustig amanda in handen kunt geven. de ene rede bij een lijkkist na de andere. wel mooie regels hoor sprak een jurylid. er zit niet veel variatie in het stembereik sprak een ander. de performance slaat de tekst dood. maar toch maar toch – als je de indringende regels ondanks de eentonigheid door alles heen blijft horen dan moet malinka ook juryfinaliste zijn.

in de volgende afweging vonden de juryleden elkaar: bij de keuze tussen het leven in de poezie van marjolijn van heemstra en de dood in de poezie van amanda malinka kiezen we voor het meest duurzame: de dood. amanda malinka winnares!. de dood door de modder en de unterwelt heen getrokken over het voetlicht gebracht met imponerende regels. maar in haar geval wint de dood wel met een opdracht. ?de performance moet minder eentonig. ook de dood kent vele kleuren. oja en deze mocht de juryvoorzitter nog in zijn zak steken:

*kerst en nieuwjaarsgedachte *

dat de wolf voor een dag het geblaat laat

door hun wol heen zo hoor je hem

schapen afschieten in de lucht

en de lammeren rillen

op de dam zien ze de man

een oude vrouw helpen met oversteken

en ze spreken die is van de vrede

al hebben wij nu geen

jasje meer

*© Amanda Malinka*

Het is zover, lieve SLAMersfoort vrienden. Na 7 jaar zal voorlopig het doek vallen voor SLAMersfoort. De structurele subsidie  van Stichting Borra Cova heeft het einde van de looptijd bereikt en een nieuwe subsidie voor SLAMerfoort an sich zal er gezien de stop op alle incidentele subsidies bij provincie en gemeenten niet in zitten. Al gaan we dit nieuwe jaar wel de mogelijkheden bekijken. Indien SLAMersfoort in 2011-2012 een doorstart maakt brengen we jullie natuurlijk op de hoogte

Voor nu is dit na 7 jaar van poëzie op een geweldig podium in de geweldige kroeg van de best mogelijke gastheer dus de laatste jaarfinale van SLAMerfoort.

Laten we zeggen SLAMersfoort – the last final.

Let’s make it a nice one.

Met de dichters:

Tifène Huchet

T. Martinus

Wibo Kosters

Martin Beversluis

Jolies Heij

Jee Kast

Mooie liedjes zijn er van onze eigen Alex Franken.

Gastjurylid is de winnaar van vorig jaar, Pom Wolff.

Wees dus welkom op dinsdag 11 januari vanaf 19.00 uur want 20.00 uur stipt gaan we beginnen.

Café Miles (voorheen Borra)

Hof 25 Amersfoort

Het gaat allemaal gewoon door in 2011, lieve mensen. Ondanks de recente gebeurtenissen tijdens een niet nader te noemen evenement zullen er altijd slammers in dit land zijn die het belang en de waarde van de Poetry Slam uitdragen.

Zo ook weer 2 januari aanstaande in die gezellige werfkelder van de Kargadoor te Utrecht, en wel de volgende dichters:

Marjolijn van Hiemstra

Frans van Hout

Martin Aart de Jong

Daniël F. Kuyper

Amanda Malinka

Maarten Schenk aka Mr. B.

Sjaan Flikweert

Muziek is er ook weer voor jullie en die is altijd uitzonderlijk dus waarom deze zondag niet weer met de onovertroffen tonen van Floppy Lips.

Entree is altijd weer gratis.

Aanvang programma 14.00 uur

Kargadoor

Oudegracht 36 te Utrecht

www.kargadoor.nl

Check het hier

meike van riel maakte zondag haar slamdebuut. schilderes, de werken te bezichtigen op www.meike-kijkenbeleef.blogspot.com?gedichten passend in een fase van een beginnend dichterschap. Nogal ikkerig. Over hoe de ik-persoon in de wereld staat, soms de nog niet overwonnen afstand tot de ander in kleuren van verbittering. Alles bij elkaar nog een beperkt thema. Gedichten als een klaproos sprak een jurylid, eenmaal geplukt vallen ze uiteen. Meike sleepte de publieksprijs in de wacht. Nou dat overkomt niet iedereen bij een debuut. Hoewel elk mens uniek is bleef haar poezie nogal van haar zelf. Het zal allemaal niet de libelle niet halen sprak een vrouwelijk jurylid zacht maar vilein. ?

Ad van schijndel presenteerde zijn teksten op een toneleske wijze. Hij schuwde het drama niet. versterkt door die prachtige stem hoorden we zijn verzorgde teksten waarbij ad soms met groot gebaar knielend ter aarde zeeg. Het effect is dan wel dat de verzorgde en duidelijke taal zo nadrukkelijk wordt vormgegeven dat er voor de toeschouwer weinig te raden overblijft. Wel fijn dat ie af en toe in het dialekt spreekt dan is er nog wat te raden over. Sprak hetzelfde jurylid.??

Erwin mulder haalde de finale niet. hoe zeg ik het humaan. Het absurde dat hij nastreeft was nog niet vervolmaakt in de uitvoering. Hij plaatst zijn cynisme buiten zichzelf. De toeschouwer krijgt het idee iemand te zien die niet gelooft in de woorden die hij uit. Dichter schuwt de grote woorden niet bracht de schrijver van deze recensie tot de verzuchting – wat het is weet ik niet maar poezie is het niet. leven, kosmos, moeder natuur. Alles komt aan de orde zonder enige verfijning. Een persoonlijke zoektocht van een individu die net heeft ontdekt dat alles wat hij verfoeit in zich zelf is terug te vinden – en dat dan weer buiten zich plaatst. Samenvattend: het was een optreden van iemand die een beetje in de war is.??

Jolies heij veroverde een finaleplaats. De kleur van haar bril paste bij de kleur van haar jurk zo passen haar gesproken woorden ook steeds meer bij jolies. Je houdt het idee dat er wat verzwegen wordt in deze poezie hoe veel ze ook er uit gooit. De teksten gaan wel met name over de mindere kanten van de mens – de dialoog wordt voortdurend ingezet maar de antwoorden blijven uit. Ik wil al die twijfel met msn invloeden niet meemaken hoor op een zonnige zondagmiddag verzuchtte een jurylid voordat zij zelf er een einde aan maakte. Grapje. Maar voor vrolijkheid hoef je niet aan de poezie van jolies. Zwartgalligheid snijdt het vrolijk uit de middag lees ik in mijn aantekeningen. In de finale ronde was ze beter te verstaan, was het tempo iets rustiger, vertoonde zij lef. Een nieuwe lange tekst over de een of andere wethouder van verkeer in Baarn die was opgepakt omdat ie weer eens teveel gezopen had bleek toch genoeg om drie juryleden te overtuigen dat jolies de overwinning toekwam. Het woord ‘vloeibaar’ viel meerdere keren. Je jury begaf zich naar de bar om al het door jolies gemelde leed weg te drinken. Meest opmerkelijke regel van jolies: ‘ik vroeg een Surinamer naar de weg, als dank/antwoord stak hij een hand in mijn broek’ – een jurylid vroeg zich nog af wat die Surinamer met haar had.?

Bron: www.pomgedichten.nl

Check het hier