Patrick Prins – het was poëzie die dag en alle slammers moesten wijken

Gerben de Ruiter – het was compleet die dag en de poëet moest wijken

Daniël Vis – die van die mooie zinnen met die lage stem, die lange

Martin Beversluis – jazzjazzjazz, dit jaar ook in de jaarfinale van SLAMersfoort

Tifène Huchet – debutant en dubbele winst, de dag erna hetzelfde bij SLAMersfoort

Justin Samgar aka Logos - tevens huisdichter bij Spuiten en Slikken

Jee Kast- Vlaamse held en toch altijd op sokken, desalniettemin tevens performer

Frans van Hout – nog een debutant in slamland

Muziek is dit jaar van Bjorn van Rozen: www.bjornvanrozen.nl

In de jury en verantwoordelijk voor het lezen van het juryrapport, niet het juryrapport an sich, dat is het rapport van de jury, en de last drukt dan ook steeds weer zichtbaar zwaar op zijn schouders maar hij gaat het toch maar weer doen, uiteraard Pom Wolf. Verder dit jaar tot ons gekomen en in de hoop dat hij nog lang bij ons mag zijn, de verwondering steeds weer van zijn gezicht te lezen, Peter le Nobel, en dat spreek je natuurlijk gewoon uit als Peter le NObel zegt hij zelf, en dus niet als Peter le noBEL. En onze host en spin in het Utrechtse web Mike Platenkamp

In de grote pauze gaan we weer lekker snacken, iedereen is welkom een vorkje mee te prikken en daar hoef je niks voor te betalen..

Dus 5 september rappiedepaappie naar de Kargadoor

Oudegracht 36 Utrecht

Aanvang programma stipt 14.00 uur, be there or be square.

Voor meer info check het contactformulier op de homepage

Ltrzzzzz:

Gijs

wat is zij niet

als alles al gezegd is

en zij dat altijd al geweest

een hoofd in het zand

van vlees ontdaan

een mannenhand die stenen raapt

de moeder nog die op de hoek

haar ogen bloot de dochter weet

het sterven ziet

of zij die uit een auto stapt

naar adem snakt de kogel krijgt

haar handen op de borst geklemd

de vader nog die in haar schoot

zijn tranen stort de angst bezweert

terwijl ze breekt

en zij die smeekt terwijl ze kiest

voor lange of voor korte mouwen

door eeuwen heen mismaakt zal zijn

geen neus meer heeft en geen gezicht

maar elke dag haar leven geeft

uit liefde voor haar dwaze zonen

zo loopt ze langs en zingt erbij

dat is het wat ze doorgaans doet

zo draagt ze heel de wereld

in het bloed dat al haar aderen laat

en dat ze dan nog lachen kan

al hoort ze geen muziek

© GtH

kamer met raam

je verwacht een ander wit, van stijf geslagen

eieren wellicht; een waardig wit, opgeklopt

door vaardige handen - en die daaronder,

kalm en warm en klaar.

buiten vriest het licht, je zit waar het kraakt

en staart naar adem op raam; wonderlijk toch

hoe een kamer zich met wachten vult,

wonderlijk maar waar.

steeds als je slaapt, droom je met open mond

van sneeuw. steeds als je waakt, zie je hoe traag

de druppels in haar vallen. je kunt er uren

naar kijken. je kijkt er uren naar.

© Erwin Vogelezang

bezie en vrees dit buigend beeld

van been en bloed, dit scherend schip

van pezig vlees hoe goed het oogt

een God gelijk een Christus

aan een krullend kruis een huis

uit staal noch steen ontstaan

en los van dat

hoe alles valt of vallen zal

tot ruis vergaan tot zelfs een naam

geheel onuitgesproken blijft

dat niets beklijft en alles rot

opgaat in een zwarter gat

maar bovenal

( zie hoe de val mijn ogen sluit

ik me toch gedragen weet )

de huid nooit meer is dan een jas

waarin de last te lezen staat

die liefde heet en leven laat

en dat niemand aandurft

ons de adem te benemen

© GtH

foto: Lynne Greenawayhet project dichtlicht - zie de foto’s ook van pom wolff en ellen deckwitz

KarGADOORslam, de laatste voorronde, check het hier

SLAMersfoort, seizoen 7 #3, check het hier 

Peace

De paashaas was in het land en dat hebben we geweten. Iedereen naar schoonmoeders op bezoek, neem ik aan. Het was een rustige middag, zelfs de muziek liet verstek gaan. Maar de sfeer mocht het niet drukken. 5 Dichters in de Kargadoor: Quinsy Gario, Woutrer Ydema, Martin Aart de Jong, Jelou, en Martijn Holtslag. Aan de jurytafel Mike Platenkamp, Peter le Nobel en ondergetekende. Pom moest naar dichters in Janse in Leiden en Pandorra had het de avond daarvoor een beetje laat gemaakt hoorden wij.

Quinsy Gario – aardige rustige jongen, mocht beginnen. Hij kan mooi voordragen, vertellend bijna, zonder de poeha en dramatiek die ons allen zo eigen is. Het juryrapport vertelde hem nadien dit vooral vast te houden. Hij is nog op zoek, deze goser, maar laat u niet misleiden, er sprak poëzie uit zijn woorden.  Eerste ronde een sterke ronde, de tweede iets minder. Was het genoeg voor de finale. U zult het straks weten.

Wouter Ydema – eveneens de eerste ronde sterker dan de tweede. Hij is gegroeid in zijn performance, dat is zeker. Maar toch ontbrak er nog iets, hij mag nog iets wilder van mij, meer volume. Hoe dan ook, de performance was niet geweldig maar de taal was mooi. Een van de juryleden wilde toch nog kwijt dat Engels , als is het maar een citaat, not done is in een Nederlandse poetry slam.

Martin Aart de jong – de veteraan is het veld van gisteren. Uiteraard zonder papier zoals we het graag zien, micro in de hand en gaan met die banaan. Deed een ongekuist gedicht over zijn buurvrouw in zijn eerste setje, in de tweede de netten versie. Het was allemaal lekker, maar weer niet hetzelfde niveau als de eerste set in de tweede. Totaal was het goed, hoor, performance, poëzie, podiumvastheid. Een slammer met inhoud.

Jelou – de dichter van het stel. Het gaat goed met Jelou, al is ze geen slammer, zegt ze zelf. Ze is wel te lezen, prettig ook om te lezen, mocht gisteren haar bundel  Nachtspijs ruilen tegen mijn Neem dit brood. Heb er al even ingekeken. Zij was de dichter die het meest de poëzie benaderde, mooie woorden, doorspekt met metaforen. Zij was de enige waarvan de tweede set een overtreffende trap was van de eerste.

Martijn Holtslag – begon met een cd-tje op de achtergrond en begeleidde zich daarbij ook nog op de kalimba. Een klein tokkelinstrumentje waarmee sjamanen hun verhalen ondersteunen, vertelde hij. Kon zijn tekst niet goed horen door de cd op de achtergrond. de rest van de eerste set zonder ondersteuning ging beter, maar ook een mindere tweede set.

Publieksstemming en juryberaad.  Martijn had een paar mensen bij en haalde de meeste publieksstemmen, maar ervan uitgaande dat Quinsy alleen kwam en maar 1 stem minder had kan gerust aangenomen worden dat het publiek deze nieuwkomer wel pruimen kon. Helaas voor Quinsy dus 1 stem  te kort, Martijn publiekswinnaar en door naar d efinaleronde.

Voordat d estemmen geteld waren was de jury echter ook al tot zijn 2 favorieten gekomen, Martin Aart de Jong in 2 rondes met kop en schouders boven iedereen uit, lichte twijfel over de tweede die door mocht, Quinsy of Jelou. De jury ging voor de mooie voordracht, Quinsy was de man.

Laatste ronde: Quinsy Gario, Martin Aart de jong enb Martijn Holtslag. Ik zal er snel doorheen.

Quinsy had geluisterd naar het juryrapport, niet te veel smeren, zei een jurylid, en dat deed hij niet. Mooiste zinnen: “geheugens die getraind zijn om zichzelf geen pijn te doen” en “mijn bestaan als afwezige is altijd aanwezig”

Martin Aart de Jong – goede derde set, de slammer weer aan het werk. Mooiste zinnen: “alsof een woord er iets aan doen kan dat het hier op aarde wordt gehoord” en “drinken kan het niet maar kon het dat, dan was het dat de hele dag aan het doen” (uit een gedicht over Jan Peter Bakellende)

Martijn – begon met een knal, geweldig kort en krachtig, maar meteen daarna weer iets heel rustigs komt dan niet meer binnen. “Kale koppen en brillen irriteren mij” maakte het weer een beetje goed maar de jury zag dit toch wel als een poging tot bedreiging. “En iedere ketter zegt natuurlijk nooit te hebben meegedaan. Enthousiasme, hij knalde het de zaal in. Maar was het genoeg.

Juryberaad. Martijn was de eerste die afviel in de ogen van de jury. We zien wel een vroege Gijs, met die stem op zijn toppen, maar de inhoud mag nog iets beter, en de rijmdwang moet er nog uit. Weer twijfel bij de jury, gaan we voor de goser met de mooie vertelstem die best wel zinnen weet te maken of wordt het toch de ervaringsdeskundige de afweging die niet makkelijk was. We moesten gaan voor het totaalbeeld, we gingen voor Martin Aart de Jong.

En zo liep een mooie middag weer ten einde, sterker nog, we waren er doorheen. Rest mij nog te zeggen dat we de 18-de april in de Kargadoor “Alles staat nog op zijn plaats” kunnen meemaken, 12 jonge dichters uit Brabant en Linburg, waaronder ACG Vianen, Daan Doesbourgh en Quirien van Halen. Presentatie door ondergetekende. Volgende KarGADOORslam 2 mei, de eerste zondag van de volgende maand. Tot dan en wees welkom.

Gijs