Tjongejonge, wat een avond mensen. En dat hebben we weer aan jullie te danken: de dichters, de muzikanten en last but never least, het publiek. Pom, Joyce, Regina, Jantien, Pietersz, Anke, Hans Goslinga, Gerben, Frans, Karin Horst, al die lieve mensen en iedereen die ik hier vergeet maar die er allemaal waren voor het feest en om dat feest te maken. Voor iedereen die er niet was volgt hier het verslag. De volgorde heb ik waarschijnlijk weer niet goed.
Bommetje vol was het gisteren in theatercafe Borra, boooooooommmmmeeeetttjjjeeeevol. Logisch, er stonden 9 geweldige dichters op het podium. En al was de entree 5 Eurootjes ( waarvoor onze dank, jullie maken het mogelijk ), dit wilde niemand missen. Zo vol en druk was het dat ik weer geen footootjes heb kunnen maken, dus foto’s zijn welkom. Klokslag 20.15 uur ging de muziek uit en SLAMersfoort 2007- de jaarfinale van start. De zenuwen gierden door Borra heen dat de tent stond te vibreren.
Met Maaike Haneveld - jonge dichteres, de jongste van de avond, had in de laatste voorronde iedereen verrast. Bij mij aangewaaid als een achteraf geweldige tip van ACG wist ze toen met haar charme en speelse poëzie de jury en publieksprijs in de wacht te slepen. Maaike deed het goed maar ze deed hetzelfde, dit dan weer wel met dezelfde charme en overtuiging als in oktober. Foutloos, overtuigd, mooi om te beleven. Zij ging naar de tweede ronde.
Lichtje - van DT. De eerste keer dat ze in Borra was zei ze dat ze geen slammer was en eigenlijk alleen maar korte stukjes schreef. Ik had haar gezegd gewoon alles aan elkaar te plakken, dat doen we allemaal, toch. Had ze die dag een hele slamset in elkaar gezet die haar toen in de finaleronde toch maar de juryprijs opleverde. “Oh maar sta ik nu ook in de jaarfinale, Gijs? Oh maar dat durf ik niet, ik denk niet dat ik kom” Haha, Lichtje, wie kan hier nou wegblijven. Lichtje begon met de set waarmee ze de voorronde afsloot, maar ze stond niet op scherp. Maakte een paar foutjes, zenuwen. Het was niet genoeg voor de tweede ronde.
Sieger Baljon - broer van Krijn Peter Hesselink. Mooi om ze samen in de jaarfinale te hebben. En het begon te slammen in de eerste ronde, lichtelijk. Sieger was gewoon goed, daar valt niet aan tornen. Mooie taal in een strakke jas met knipoog en schop voor je kont. Het was geweldig, u rock dude. Rockte zo de tweede ronde in.
Floor Cornelisse aka Upperfloor - altijd goed. Performance altijd top, gestileerde taal, beschouwende analitische sterke teksten. Floor ging gewaagd, deed een nieuwe tekst. De taal goed, maar niet helemaal met de flow die we van Flow gewend zijn. Had een paar keer haar kaartje nodig. En zoals Herman Brood het foutloos kon verbergen als hij op het podium de weg tussen microfoon en keyboard kwijt was, ging het Floor vandaag iets minder soepel af met de wissel tussen de zaal en het kaartje. Herstelde zich en sloot perfect af. Floor was door.
Saskia van de Heuvel - publieksprijs februari. Sas was er helemaal klaar voor, lekker gespannen, adrenaline tot in haar oogbollen, Sas stond op scherp. En leverde desondanks een mooie afgewogen set af met haar fraaie poëzie. Stond op het podium en het was haar podium, totale stilte vulde Borra voor de rust waarmee ze haar verzen brengt. Prachtig, verdiend naar de tweede ronde.
Krijn Peter Hesselink - begon speciaal voor Sieger met een politiek gedicht. Krijn Peter valt net als Bernard Christiaansen, Simon Mulder en Kaatje Wharton onder de ingetogen slammers, de slammers die het volledig met de kracht van het woord alleen doen, en de charme van die ingetogenheid. En het werkt, het was goeeed, KP, het moet welhaast in de genen zitten. Ik zie ze beide graag aan het werk en dat hebben jullie gisteren weer bevestigd. KP ging door naar ronde twee.
Laura Demelza Bosma - had begeleiding genaamd Jornt meegenomen. En dat was geen slechte afweging. Het eerste stuk met een hele kleine djembe zette meteen de toon, de stukken met gitaar waren perfect in samenspel. Laura helemaal in haar element, met grote onheilspellende ogen en pakkende zinnen de zaal bedwingend. Wat een prachtige set, het was goed voor de tweede ronde.
Kaatje Wharton - all the way from Antwerp. Verrast alle podia dit jaar en reist toch maar weer elke keer naar Nederland af om ons te verblijden. Maar Kaatje was zenuwachtig, ze deed het bijna in haar broek, en dat hoeft niet Kaatje, de poëzie is mooi en boven zijn wc’s. Kaatje was verder Kaatje, met haar Vlaamse flow en mooie zachte woorden die je dan toch weer in het gezicht slaan. Maar het niveua was hoog en Kaatje kwam te kort voor de tweede ronde.
Skinned - moest de rijen sluiten en dat was niet makkelijk na al die voorgangers. Als tweede geplaatst in de voorronde die E.L. won maar door de keuze van E.L om niet deel te nemen aan de jaarfinale nu dan toch als enige Engelstallige dichter in de jaarfinale. Nu wordt er in de Engelse poëzie meer gebruik gemaakt van rijm dan in de Nederlandse, maar als het goed is is het goed, zo ook in de poëzie van Skinned. Helaas, als Kaatje zenuwachtig was, was Skinned daar de 10-de macht van. Hij stond er niet echt, hij had het niet meer en was zichtbaar blij dat de set er op zat. Het was dan ook niet genoeg voor ronde twee.
Ronde twee dus Maaike, Floor, Saskia, Laura, Krijn Peter en Sieger. Wederom een 2/1 verhouding vrouw/man, net als in de eerste ronde. Nu verwachten wij in de tweede ronde altijd de overtreffende trap van de eerste ronde. Alle 6 dichters waren goed maar er waren er drie bij wie die overtreffende trap het duidelijkst zichtbaar was. Na het juryberaad, in welke pauze Borra ondertussen de band Burgers Troost toebehoorde, stonden nog overeind: Sieger Baljon, Laura Demelza Bosma en Saskia van de Heuvel. Wederom een 2/1 verhouding vrouw/man.
En een zinderende finaleronde was het, een zoals het hoort.
Sieger beet de spits af, ging ruim over de tijd heen maar wat een set, perfecto mundo. Hier was de slammer aan het werk met echte poëzie. De toko uit zijn dak. De extra tijd werd uiteraard ook de anderen geschonken.
Laura maakte hier geen gebruik van, deed een mooie set weer, ook zij kreeg de zaal plat.
En onze Sas, Sas was een en al gedrevenheid, wat was ze scherp. Dit was haar podium.
Er mocht er maar een de beste zijn, dat is nou eenmaal zo, al blijft alles een momentopname. Deze avond ging de eer van de jury naar Sieger Baljon, een goede winnaar en waardig vertegenwoordiger voor Amersfoort volgend jaar op het NK waar ik zelf sta voor Leiden. Hij nam de 150 Eurootjes en de felbegeerde trofee met genoegen in ontvangst.
De stem van het publiek, de mooiste prijs zeg ik zelf altijd, ging naar Saskia van de Heuvel met een overweldigende 19 stemmen waar de tweede en derde respectievelijk maar 12 en 7 stemmen hadden. Voor Sas de trofee en de eeuwige roem.
En dat was wat de poëzie betreft. Burgers Troost was echter nog niet aan het einde van haar latijn. Tot 01.00 uur werd er nog gejamd dat het een lieve lust was onder het genot van naborrel en napraat.
SLAMersfoort dankt alle dichters die dit jaar de reis naar Amersfoort gemaakt hebben, alle meisjes van Borra ( ja ook jij, Theo ). Willem Borra voor zijn gastvrijheid en de eenmalige locatie. De jury Wichard Maasen, Ineke Wolff en Willem Borra, gastjurylid Casper Fioole. De band Burgers Troost. Paul aan de deur. En al jullie lieve mooie mensen die ons een warm hart toedragen en voor wie de poëzie leeft.