dichtbijgijs.nl

Amanda Malinka. Foto: Dorrit Boer

Breekbaar mooie teksten, ijzersterke regels, dat hoorde ik gisteren uit de mond van de winnaar van de KarGADOORslam aflevering 3 jaargang 3. Wist het zelf na een ronde al. En ja hoor. Lees hier het verslag van de juryvoorzitter Pom Wolff.  (bron: pomgedichten.nl)

het was moeilijk vandaag. zoals wel vaker de poezie versus de performance. degelijke voorspelbaarheid tegenover het onverwachte. en naarmate de slam vorderde werd het moeilijker.

Maarten Schenk is wel de koning in onvoorspelbaarheid. een ik-ben-maarten-schenk eerste ronde met alles erop en eraan en een tweede ronde die je liever niet over je heen wil krijgen. net zo onvoorspelbaar als de eerste maar dan onder de gordel en de streep die een jury ergens moet trekken. geen werkbaar criterium was de conclusie.hoe duw je je poezie door de kargadoor heen. niet met veel zuchten.

Daniël F. Kuyper dichter met rijm en met sonnetten. in een gedicht viel nootmuskaat te proeven, waar heb je dat nog in een gedicht. een afwisseling van mooie tot zeer mooie regels, soms net te geconstrueerd. een sonnettendichter moet zo vanzelfsprekend zijn sonnetten brengen dat je niet meer hoort dat ze in die vorm gegoten zijn. bijdaniel overheerste net te vaak zichtbaar de trots dat hij het schier onmogelijke weer had geklaard. het kan korter gezegd met een voordracht van sonnetten win je uiteindelijk nooit een slam.

Martin Aart de Jong had zijn dag niet. goede performer kwam niet uit de voeten in het toch moeilijk bespeelbare keldertje van de kargadoor. hij begon met een gedicht te schreeuwen. ik keek naar peter le noble, gerespekteerd jurylid, zag hem wegkrimpen. zo gaat dat niet lukken martin dacht ik. in de kargadoor moet subtiel met stemverheffing worden omgegaan. ik dacht; ik lees hem liever dan dat ik nu word afgeleid door zijn beminnelijke krulletjes. toen ik bedacht wat zit ik nou te denken waren we al weer wat gedichten verder. “het landt niet’ sprak lenoble. ja dat had ik nou ook antwoordde ik. in zijn tweede ronde landde hij ook niet. wilt u iets leids of iets menselijks vroeg hij aan het publiek. iets leids het antwoord.

Frans van hout had een zeer geestige bio geschreven. waarom het leuk is om met je teksten van een jury te moeten horen dat je – en vervolgens noemde hij alle criteria op die inderdaad op hem van toepassing zijn. zo werd de jury bijna een gedicht.?hij leest zijn observaties uit de werkelijkheid voor. een langere tekst zelfs uit het hoofd.maar verloor daarin contact met het publiek. een poging om slammer te zijn. met zichtbaar plezier verhaalt hij over merkwaardige gebeurtenissen of gebeurtenissen die hij in een vreemd cabaretlicht uitvergroot plaatst. een nier kan ik wel missen sigaretten niet – er zitten juweeltjes bij. de Frans van hout troffee kan maar door een iemand gewonnen worden. eigen maar de anekdote niet voorbij.

drie vrouwen in de finale. ?de poezie van Marjolijn van Heemstra zij overtrad elke slamwet. las uit haar bundel voor in de eerste ronde. overtrad rustig de tijd met een/twee minuten. maar zij werd in elke ronde sterker. hoe krijg je papier de zaal in – het werd haar door de jury meegegeven na de tweede ronde. jury kandidaat finaliste. en ze leerde heel snel.

– de zelfreflectie van performer pur sang Sjaan Flikweert die de herhaling niet schuwt, met Robin Block effecten, de staat van haar bestaan prijsgeeft, uit het hoofd – de tweede ronde minder dan de eerste ronde – het publiek stemde sjaan de finale in.

en Amanda Malinka die zonder papier haar poezie vertolkte. de zelfkant, goed voor haar dat er rampen zijn, de focus op waar modder zwart kleurt. ‘ hij is dood – zij zwanger’ dat is een thema dat je rustig amanda in handen kunt geven. de ene rede bij een lijkkist na de andere. wel mooie regels hoor sprak een jurylid. er zit niet veel variatie in het stembereik sprak een ander. de performance slaat de tekst dood. maar toch maar toch – als je de indringende regels ondanks de eentonigheid door alles heen blijft horen dan moet malinka ook juryfinaliste zijn.

in de volgende afweging vonden de juryleden elkaar: bij de keuze tussen het leven in de poezie van marjolijn van heemstra en de dood in de poezie van amanda malinka kiezen we voor het meest duurzame: de dood. amanda malinka winnares!. de dood door de modder en de unterwelt heen getrokken over het voetlicht gebracht met imponerende regels. maar in haar geval wint de dood wel met een opdracht. ?de performance moet minder eentonig. ook de dood kent vele kleuren. oja en deze mocht de juryvoorzitter nog in zijn zak steken:

*kerst en nieuwjaarsgedachte *

dat de wolf voor een dag het geblaat laat

door hun wol heen zo hoor je hem

schapen afschieten in de lucht

en de lammeren rillen

op de dam zien ze de man

een oude vrouw helpen met oversteken

en ze spreken die is van de vrede

al hebben wij nu geen

jasje meer

*© Amanda Malinka*

Het gaat allemaal gewoon door in 2011, lieve mensen. Ondanks de recente gebeurtenissen tijdens een niet nader te noemen evenement zullen er altijd slammers in dit land zijn die het belang en de waarde van de Poetry Slam uitdragen.

Zo ook weer 2 januari aanstaande in die gezellige werfkelder van de Kargadoor te Utrecht, en wel de volgende dichters:

Marjolijn van Hiemstra

Frans van Hout

Martin Aart de Jong

Daniël F. Kuyper

Amanda Malinka

Maarten Schenk aka Mr. B.

Sjaan Flikweert

Muziek is er ook weer voor jullie en die is altijd uitzonderlijk dus waarom deze zondag niet weer met de onovertroffen tonen van Floppy Lips.

Entree is altijd weer gratis.

Aanvang programma 14.00 uur

Kargadoor

Oudegracht 36 te Utrecht

www.kargadoor.nl

meike van riel maakte zondag haar slamdebuut. schilderes, de werken te bezichtigen op www.meike-kijkenbeleef.blogspot.com?gedichten passend in een fase van een beginnend dichterschap. Nogal ikkerig. Over hoe de ik-persoon in de wereld staat, soms de nog niet overwonnen afstand tot de ander in kleuren van verbittering. Alles bij elkaar nog een beperkt thema. Gedichten als een klaproos sprak een jurylid, eenmaal geplukt vallen ze uiteen. Meike sleepte de publieksprijs in de wacht. Nou dat overkomt niet iedereen bij een debuut. Hoewel elk mens uniek is bleef haar poezie nogal van haar zelf. Het zal allemaal niet de libelle niet halen sprak een vrouwelijk jurylid zacht maar vilein. ?

Ad van schijndel presenteerde zijn teksten op een toneleske wijze. Hij schuwde het drama niet. versterkt door die prachtige stem hoorden we zijn verzorgde teksten waarbij ad soms met groot gebaar knielend ter aarde zeeg. Het effect is dan wel dat de verzorgde en duidelijke taal zo nadrukkelijk wordt vormgegeven dat er voor de toeschouwer weinig te raden overblijft. Wel fijn dat ie af en toe in het dialekt spreekt dan is er nog wat te raden over. Sprak hetzelfde jurylid.??

Erwin mulder haalde de finale niet. hoe zeg ik het humaan. Het absurde dat hij nastreeft was nog niet vervolmaakt in de uitvoering. Hij plaatst zijn cynisme buiten zichzelf. De toeschouwer krijgt het idee iemand te zien die niet gelooft in de woorden die hij uit. Dichter schuwt de grote woorden niet bracht de schrijver van deze recensie tot de verzuchting – wat het is weet ik niet maar poezie is het niet. leven, kosmos, moeder natuur. Alles komt aan de orde zonder enige verfijning. Een persoonlijke zoektocht van een individu die net heeft ontdekt dat alles wat hij verfoeit in zich zelf is terug te vinden – en dat dan weer buiten zich plaatst. Samenvattend: het was een optreden van iemand die een beetje in de war is.??

Jolies heij veroverde een finaleplaats. De kleur van haar bril paste bij de kleur van haar jurk zo passen haar gesproken woorden ook steeds meer bij jolies. Je houdt het idee dat er wat verzwegen wordt in deze poezie hoe veel ze ook er uit gooit. De teksten gaan wel met name over de mindere kanten van de mens – de dialoog wordt voortdurend ingezet maar de antwoorden blijven uit. Ik wil al die twijfel met msn invloeden niet meemaken hoor op een zonnige zondagmiddag verzuchtte een jurylid voordat zij zelf er een einde aan maakte. Grapje. Maar voor vrolijkheid hoef je niet aan de poezie van jolies. Zwartgalligheid snijdt het vrolijk uit de middag lees ik in mijn aantekeningen. In de finale ronde was ze beter te verstaan, was het tempo iets rustiger, vertoonde zij lef. Een nieuwe lange tekst over de een of andere wethouder van verkeer in Baarn die was opgepakt omdat ie weer eens teveel gezopen had bleek toch genoeg om drie juryleden te overtuigen dat jolies de overwinning toekwam. Het woord ‘vloeibaar’ viel meerdere keren. Je jury begaf zich naar de bar om al het door jolies gemelde leed weg te drinken. Meest opmerkelijke regel van jolies: ‘ik vroeg een Surinamer naar de weg, als dank/antwoord stak hij een hand in mijn broek’ – een jurylid vroeg zich nog af wat die Surinamer met haar had.?

Bron: www.pomgedichten.nl

Zondag gaan we het weer doen, vrienden. De eerste voorronde van het 3-de seizoen, jawel, het 3-de seizoen KatGADOORslam. En weer in de gezelligste werfkelder van Utrecht aan deOudegracht 36.

Het wordt een mooie middag, met de dichters:

Erwin Mulder

Claudio Ritfeld

Mario Reijnen

Jolies Heij

Ad van Schijndel

Meike van Riel.

Muziek is van de laatste ware hippie met echte idealen Harry Loco: www.harryloco.nl

Inloop vanaf 13.00 uur, aanvang programma 14.00 uur, Entree gratis,

Dus zondagmiddag 3 oktober naar de KarGADOORslam aan de Oudegracht 36 in Utrecht.

Be there or be square.

Het is zover, vrienden en cultuurminnaars. De jaarfinale van de KarGADOORslam 2009-2010. Met ook dit jaar weer een selectie van de tijgerste podiumtijgers van Nederland, te weten:

Patrick Prins – het was poëzie die dag en alle slammers moesten wijken

Gerben de Ruiter – het was compleet die dag en de poëet moest wijken

Daniël Vis – die van die mooie zinnen met die lage stem, die lange

Martin Beversluis – jazzjazzjazz, dit jaar ook in de jaarfinale van SLAMersfoort

Tifène Huchet – debutant en dubbele winst, de dag erna hetzelfde bij SLAMersfoort

Justin Samgar aka Logos - tevens huisdichter bij Spuiten en Slikken

Jee Kast- Vlaamse held en toch altijd op sokken, desalniettemin tevens performer

Frans van Hout – nog een debutant in slamland

Muziek is dit jaar van Bjorn van Rozen: www.bjornvanrozen.nl

In de jury en verantwoordelijk voor het lezen van het juryrapport, niet het juryrapport an sich, dat is het rapport van de jury, en de last drukt dan ook steeds weer zichtbaar zwaar op zijn schouders maar hij gaat het toch maar weer doen, uiteraard Pom Wolf. Verder dit jaar tot ons gekomen en in de hoop dat hij nog lang bij ons mag zijn, de verwondering steeds weer van zijn gezicht te lezen, Peter le Nobel, en dat spreek je natuurlijk gewoon uit als Peter le NObel zegt hij zelf, en dus niet als Peter le noBEL. En onze host en spin in het Utrechtse web Mike Platenkamp

In de grote pauze gaan we weer lekker snacken, iedereen is welkom een vorkje mee te prikken en daar hoef je niks voor te betalen..

Dus 5 september rappiedepaappie naar de Kargadoor

Oudegracht 36 Utrecht

Aanvang programma stipt 14.00 uur, be there or be square.

Voor meer info check het contactformulier op de homepage

Ltrzzzzz:

Gijs

Het is weer zover, vrienden, we gaan het weer doen. En wel op 6 juni in de middag in de mooiste werfkelder van Utrecht, het zal een mooie dag zijn..

En de laatste voorronde van het jaar dan hebben we pauze tot de jaarfinale op 5 september.

Wie zal zich voegen bij alle al bekende jaarfinalisten en dat zijn weer niet de minsten. Ik noem:

Patrick Prins – het was poëzie die dag en alle slammers moesten wijken

Gerben de Ruiter – het was compleet die dag en de poëet moest wijken

Daniël Vis – die van die mooie zinnen met die lage stem, die lange

Justin Zaaier – tevens huisdichter bij Spuiten & Slikken

Martin Beversluis – jazzjazzjazz

Tifène Huchet – debutant en dubbele winst, de dag erna hetzelfde bij SLAMersfoort

Martin Aart de Jong – podiumtijger uit Leiden

Jee Kast- Vlaamse held en toch altijd op sokken, desalniettemin tevens performer

Ga er maar aan staan, de dichters van de dag:

Jerry Lankreier

Marius Sielcken

Frans van Hout

Michel van Meier

Chung Tat Chan

Emanuel van den Ven

Muziek is van Jim Offermans, check hem hier

Wees weer welkom.

Zondag 6 juni

Kargadoor

Oudegracht 36

Utrecht

Aanvang programma 14.00 uur. Entree gratis.

 Peace.

De paashaas was in het land en dat hebben we geweten. Iedereen naar schoonmoeders op bezoek, neem ik aan. Het was een rustige middag, zelfs de muziek liet verstek gaan. Maar de sfeer mocht het niet drukken. 5 Dichters in de Kargadoor: Quinsy Gario, Woutrer Ydema, Martin Aart de Jong, Jelou, en Martijn Holtslag. Aan de jurytafel Mike Platenkamp, Peter le Nobel en ondergetekende. Pom moest naar dichters in Janse in Leiden en Pandorra had het de avond daarvoor een beetje laat gemaakt hoorden wij.

Quinsy Gario – aardige rustige jongen, mocht beginnen. Hij kan mooi voordragen, vertellend bijna, zonder de poeha en dramatiek die ons allen zo eigen is. Het juryrapport vertelde hem nadien dit vooral vast te houden. Hij is nog op zoek, deze goser, maar laat u niet misleiden, er sprak poëzie uit zijn woorden.  Eerste ronde een sterke ronde, de tweede iets minder. Was het genoeg voor de finale. U zult het straks weten.

Wouter Ydema – eveneens de eerste ronde sterker dan de tweede. Hij is gegroeid in zijn performance, dat is zeker. Maar toch ontbrak er nog iets, hij mag nog iets wilder van mij, meer volume. Hoe dan ook, de performance was niet geweldig maar de taal was mooi. Een van de juryleden wilde toch nog kwijt dat Engels , als is het maar een citaat, not done is in een Nederlandse poetry slam.

Martin Aart de jong – de veteraan is het veld van gisteren. Uiteraard zonder papier zoals we het graag zien, micro in de hand en gaan met die banaan. Deed een ongekuist gedicht over zijn buurvrouw in zijn eerste setje, in de tweede de netten versie. Het was allemaal lekker, maar weer niet hetzelfde niveau als de eerste set in de tweede. Totaal was het goed, hoor, performance, poëzie, podiumvastheid. Een slammer met inhoud.

Jelou – de dichter van het stel. Het gaat goed met Jelou, al is ze geen slammer, zegt ze zelf. Ze is wel te lezen, prettig ook om te lezen, mocht gisteren haar bundel  Nachtspijs ruilen tegen mijn Neem dit brood. Heb er al even ingekeken. Zij was de dichter die het meest de poëzie benaderde, mooie woorden, doorspekt met metaforen. Zij was de enige waarvan de tweede set een overtreffende trap was van de eerste.

Martijn Holtslag – begon met een cd-tje op de achtergrond en begeleidde zich daarbij ook nog op de kalimba. Een klein tokkelinstrumentje waarmee sjamanen hun verhalen ondersteunen, vertelde hij. Kon zijn tekst niet goed horen door de cd op de achtergrond. de rest van de eerste set zonder ondersteuning ging beter, maar ook een mindere tweede set.

Publieksstemming en juryberaad.  Martijn had een paar mensen bij en haalde de meeste publieksstemmen, maar ervan uitgaande dat Quinsy alleen kwam en maar 1 stem minder had kan gerust aangenomen worden dat het publiek deze nieuwkomer wel pruimen kon. Helaas voor Quinsy dus 1 stem  te kort, Martijn publiekswinnaar en door naar d efinaleronde.

Voordat d estemmen geteld waren was de jury echter ook al tot zijn 2 favorieten gekomen, Martin Aart de Jong in 2 rondes met kop en schouders boven iedereen uit, lichte twijfel over de tweede die door mocht, Quinsy of Jelou. De jury ging voor de mooie voordracht, Quinsy was de man.

Laatste ronde: Quinsy Gario, Martin Aart de jong enb Martijn Holtslag. Ik zal er snel doorheen.

Quinsy had geluisterd naar het juryrapport, niet te veel smeren, zei een jurylid, en dat deed hij niet. Mooiste zinnen: “geheugens die getraind zijn om zichzelf geen pijn te doen” en “mijn bestaan als afwezige is altijd aanwezig”

Martin Aart de Jong – goede derde set, de slammer weer aan het werk. Mooiste zinnen: “alsof een woord er iets aan doen kan dat het hier op aarde wordt gehoord” en “drinken kan het niet maar kon het dat, dan was het dat de hele dag aan het doen” (uit een gedicht over Jan Peter Bakellende)

Martijn – begon met een knal, geweldig kort en krachtig, maar meteen daarna weer iets heel rustigs komt dan niet meer binnen. “Kale koppen en brillen irriteren mij” maakte het weer een beetje goed maar de jury zag dit toch wel als een poging tot bedreiging. “En iedere ketter zegt natuurlijk nooit te hebben meegedaan. Enthousiasme, hij knalde het de zaal in. Maar was het genoeg.

Juryberaad. Martijn was de eerste die afviel in de ogen van de jury. We zien wel een vroege Gijs, met die stem op zijn toppen, maar de inhoud mag nog iets beter, en de rijmdwang moet er nog uit. Weer twijfel bij de jury, gaan we voor de goser met de mooie vertelstem die best wel zinnen weet te maken of wordt het toch de ervaringsdeskundige de afweging die niet makkelijk was. We moesten gaan voor het totaalbeeld, we gingen voor Martin Aart de Jong.

En zo liep een mooie middag weer ten einde, sterker nog, we waren er doorheen. Rest mij nog te zeggen dat we de 18-de april in de Kargadoor “Alles staat nog op zijn plaats” kunnen meemaken, 12 jonge dichters uit Brabant en Linburg, waaronder ACG Vianen, Daan Doesbourgh en Quirien van Halen. Presentatie door ondergetekende. Volgende KarGADOORslam 2 mei, de eerste zondag van de volgende maand. Tot dan en wees welkom.

Gijs

we waren aangedaan. een zaal vol jonge mensen. een heerlijke middag. 2 rappers, een slammer, 2 dichters en maarten schenk. de publieksprijs na 2 ronden was voor Tifène Huchet. na drie ronden de juryprijs ook voor haar. een prijs die zij veroverde in een finale tegen maarten schenk en wibo kosters. “iemand hangt te wachten op de terugkomst van een stem” sprak zij. en de zaal was stil. over breekbaar. over teer, over hoe het meest intieme in een mens kan slaan. ze observeert en verkent de wereld millimeter voor millimeter. zo leeft ze van stukjes. over kippenvel spraken de twee vrouwelijke juryleden YaYa en Pandorra. een meisje zonder manieren. we spraken hier over een kommameisje omdat reinier de rooie kommaas zag. haar optreden was adembenemend. ze heeft niet anders nodig dan haar talent. kraakheldere observaties die ze in de stilte laat vallen. laat haar zo blijven heer. laat haar de woorden niet gewichtiger maken door grote gebaren. die zien we al te veel. laat haar genoeg teksten hebben in een derde ronde. laat haar tifene zijn.

wibo kosters had natuurlijk gewoon moeten winnen volgens de wetten van de slam. drie maal een gedegen ronde. en hij had wel genoeg teksten voor handen in de derde ronde. maar tifene raakte aan waar wibo zijn ervaring spreken liet en te gelijkmatig te bekende teksten deed. leven, leed en tijdsgewricht beschreef waarin we moeten existeren in rauwe regels live. een manier van wereldbeschouwing die uniek is. “je moest huilen. op de tv huilen alleen maar mooie vrouwen en toen moest je nog meer huilen.” kun je het mooier krijgen - zo sprak de juryvoorzitter – normaal gesproken zou dit een tekst zijn om de winnaar aan te kondigen. maar vandaag wint wibo niet. 

over de rappers Niels wildschut en daniel rewijk kunnen we kort zijn. innemende persoonlijkheden. rijm en gebarentaal ingezet om de taal zo gekunsteld mogelijk te krijgen. het heeft niets met poezie te maken. “fak ik ben brak” sprak Niels. de boel liep over van dwangrijm – als ‘fobisch rijmen’ als begrip nog geen gangbaar begrip was is fobisch rijmen na vanmiddag een gangbaar begrip geworden.?het is een misverstand om te denken dat als je ingehouden rapt dat het dan van de poezie is. grote dingen worden benoemd en op rijm gezet, onschadelijk gemaakt door er dingen van de straat aan toe te voegen. in de poezie benoemen we liever niet laten we liever de ruimte aan de toehoorder, laten we dingen aan de dingen. Niels eindigde met een gedicht in zijn tweede ronde. laat ik positief eindigen. was daar nou mee begonnen jongen. dan had ik dit allemaal niet hoeven te schrijven.??een zwak had de jury voor de dichter

Mario Reijnen. geen slammer, geen performer. een kwetsbare man op het toneel die zijn woorden op de luisteraar legt. duwde zichzelf door zichzelf heen. las zijn poezie van papier. als je zijn woorden leest zijn ze mooier dan de woorden die je hoort als hij voorleest. een diep besef van schuld en boete – vleeswond – oogvlees – een zwarte kant die nog niet volledig tot uiting komt. alsof er een geweten in de weg zit. het mag meer ongecensureerd. hij had haar vleeswond aanschouwd toen hij zijn gevallen mes opraapte. dat hoor je niet vaak. hoe kun je voorlezen als je papier zo trilt sprak pandorra (uit ervaring).

een finaleplaats voor het fenomeen maarten schenk als ie gedronken heeft is ie onpruimbaar maar vanmiddag was hij geniaal. 2 ronden lang geniaal. de finale minder. oorspronkelijke gekte, geestig, onverwacht, hij verenigt alles wat te verenigen is. het grote zuchten begon in de eerste ronde in schoonheid. het grote verzuchten ook: “mensen ik weet niet wat we hebben maar we hebben het gewoon” . eigenlijk is maarten een snelle reclamejongen die reclameteksten schrijft waar je bijstaat. vandaag toonde hij in der beschrankung zijn zo eigen onontkoombare meesterschap. als agnes kant ook maar iets van maarten schenk gehad zou hebben zou ze allang minister president geweest zijn. er kwam een alziend oog zijn kamer inrollen, om een vlieg te vangen moet je een beetje vlieg zijn en ach vergeten is ook een soort bevrijding. we kunnen blijven citeren. toen ik na de finale hem het bericht moest doen dat hij vandaag niet de winnaar kon zijn en aarzelend deze woorden sprak knikte maarten, stond op, omarmde de juryvoorzitter en sprak mij troostend toe - ik begrijp je wel. de klemtoon op het laatste woord.

Bron: www.pomgedichten.nl

Zondag is het weer zover, de 6-de voorronde van de KarGADOORslam. Wees welkom met vriend en vijand, het maakt niet uit, poëzie is ook verbroedering.

Voor jullie zullen het podium betreden:

Mario Reijnen

Niels Wildschut

Tifène Huchet

Daniël Rewijk

Maarten Schenk

Wibo Kosters

Er is nog plek voor 1 dichter, wie zich geroepen voelt kan mij mailen via het contactformulier op mijn homepage.

Uiteraard is er weer live-muziek, laat je verassen.

Aanvang programma 14.00 uur, entree als altijd gratis.

Dus zondag 7 maart naar de Kargadoor

Oudegracht 36

Utrecht

Niet helemaal op zijn sloffen won martin beversluis de kargadoorslam ik dacht #6 van 2010. met Nicole Teunissen verzorgden zij een prachtige finale. in de jury NK poetryslamkampioen ellen deckwitz - zij liet er geen twijfel over bestaan: martin was de meest complete performer vandaag en inhoudelijk was alles in orde. de hoogtepunten van nicole wisselde zij nog af met regels die ze soms beter kan weglaten. haar performance per ronde beter en meer afwisselend. het wachten is nog op de overtreffende trappen van haar performance. kwestie van tijd maar dan staat er ook een performer van bijzonder nivo. luister nog eens haar youtubetekst hieronder en u weet dat ik niet overdrijf.nicoles poezie is een bijna afgeronde zoektocht naar de omgekeerde wereld die toch ook rond blijkt te zijn. het is de ‘umwertung aller werte‘ - genadeloze observaties en daar waar zij in eenvoudige woorden de taal van het absurdisme laat horen is zij weergaloos. nu was het nog net te vaak “dit gedicht heeft geen echt einde dus dan is dit een gedicht” – net te vaak haalde constructie de eenvoud open. zo won de lenin onder de slammers martin beversluis - hij die met humor de merkwaardige buitenwereld wist te beleggen, die ons liet dromen toen we er aan toe waren. uitgebalanceerde slampoezie om bij weg te dromen. met zijn gebiedende wijs – droom! ons wakker schuddend. twee finalisten een finale waardig. de vier anderen niet.

drie juryleden op precies hetzelfde uit. we deelden geen doekjes uit tegen het bloeden. als je onder de streep acteert kun je het maar beter wel horen. wij dachten daar kun je je voordeel mee doen. de actrice

alda van tongeren gaf ons een inkijkje in het betere amateurtoneel. een van de vrouwelijke juryleden sprak: “als de overgang zo is dan wil ik liever voor de overgang sterven” . het was poezie om te overtuigen, de verbitterdheid met een poetisch sausje overgoten. bezield maar nietszeggend sprak een ander jurylid. het kon nog veel erger:

Yvette Evers. het is een misverstand om te denken dat poezie overal maar voor gebruikt kan worden. als je zelfmoord pleegt in je teksten doe het dan in godsnaam op een consistente wijze. vroeger moest je de kleding aan van het huis, kreeg je een elektroshock – nu moet iedereen schrijven – als het gedichten zijn hoor je een angstaanjagend krassen van de pennen. angstaanjagend was het wel ja.

jim keulemans werd door gijs ter haar aangekondigd als de oudste slammer van Nederland. 86 jaar. daar kan de ouwe aachenende een puntje aan zuigen dacht ik. maar de ouweaachenende kan dichten. hier werd haagsche deftigheid geserveerd op een schaaltje lucht. leeftijd is geen alibi. hij kan beter schilderen dan dichten – dat was een vermoeden. in deftige kleuren is realisme in verf best te pruimen.

Andel Soree hiphopte over andel soree. schreeuwend sloeg hij zich door de eerste ronde heen om bij zichzelf uit te komen in de tweede. geen nuances, voor de hand liggend rijm, moralisme dat overal opduikt, maar de poezie was ver te zoeken. een jurylid had een zwak voor hem.

© Pom Wolff

Bron: www.pomgedichten.nl

Foto hieronder: Martin Beversluis - de Lenin onder de dichters