dichtbijgijs.nl

Het is zover, vrienden en cultuurminnaars. De jaarfinale van de KarGADOORslam 2009-2010. Met ook dit jaar weer een selectie van de tijgerste podiumtijgers van Nederland, te weten:

Patrick Prins – het was poëzie die dag en alle slammers moesten wijken

Gerben de Ruiter – het was compleet die dag en de poëet moest wijken

Daniël Vis – die van die mooie zinnen met die lage stem, die lange

Martin Beversluis – jazzjazzjazz, dit jaar ook in de jaarfinale van SLAMersfoort

Tifène Huchet – debutant en dubbele winst, de dag erna hetzelfde bij SLAMersfoort

Justin Samgar aka Logos - tevens huisdichter bij Spuiten en Slikken

Jee Kast- Vlaamse held en toch altijd op sokken, desalniettemin tevens performer

Frans van Hout – nog een debutant in slamland

Muziek is dit jaar van Bjorn van Rozen: www.bjornvanrozen.nl

In de jury en verantwoordelijk voor het lezen van het juryrapport, niet het juryrapport an sich, dat is het rapport van de jury, en de last drukt dan ook steeds weer zichtbaar zwaar op zijn schouders maar hij gaat het toch maar weer doen, uiteraard Pom Wolf. Verder dit jaar tot ons gekomen en in de hoop dat hij nog lang bij ons mag zijn, de verwondering steeds weer van zijn gezicht te lezen, Peter le Nobel, en dat spreek je natuurlijk gewoon uit als Peter le NObel zegt hij zelf, en dus niet als Peter le noBEL. En onze host en spin in het Utrechtse web Mike Platenkamp

In de grote pauze gaan we weer lekker snacken, iedereen is welkom een vorkje mee te prikken en daar hoef je niks voor te betalen..

Dus 5 september rappiedepaappie naar de Kargadoor

Oudegracht 36 Utrecht

Aanvang programma stipt 14.00 uur, be there or be square.

Voor meer info check het contactformulier op de homepage

Ltrzzzzz:

Gijs

Het is weer zover, vrienden, we gaan het weer doen. En wel op 6 juni in de middag in de mooiste werfkelder van Utrecht, het zal een mooie dag zijn..

En de laatste voorronde van het jaar dan hebben we pauze tot de jaarfinale op 5 september.

Wie zal zich voegen bij alle al bekende jaarfinalisten en dat zijn weer niet de minsten. Ik noem:

Patrick Prins – het was poëzie die dag en alle slammers moesten wijken

Gerben de Ruiter – het was compleet die dag en de poëet moest wijken

Daniël Vis – die van die mooie zinnen met die lage stem, die lange

Justin Zaaier – tevens huisdichter bij Spuiten & Slikken

Martin Beversluis – jazzjazzjazz

Tifène Huchet – debutant en dubbele winst, de dag erna hetzelfde bij SLAMersfoort

Martin Aart de Jong – podiumtijger uit Leiden

Jee Kast- Vlaamse held en toch altijd op sokken, desalniettemin tevens performer

Ga er maar aan staan, de dichters van de dag:

Jerry Lankreier

Marius Sielcken

Frans van Hout

Michel van Meier

Chung Tat Chan

Emanuel van den Ven

Muziek is van Jim Offermans, check hem hier

Wees weer welkom.

Zondag 6 juni

Kargadoor

Oudegracht 36

Utrecht

Aanvang programma 14.00 uur. Entree gratis.

 Peace.

De paashaas was in het land en dat hebben we geweten. Iedereen naar schoonmoeders op bezoek, neem ik aan. Het was een rustige middag, zelfs de muziek liet verstek gaan. Maar de sfeer mocht het niet drukken. 5 Dichters in de Kargadoor: Quinsy Gario, Woutrer Ydema, Martin Aart de Jong, Jelou, en Martijn Holtslag. Aan de jurytafel Mike Platenkamp, Peter le Nobel en ondergetekende. Pom moest naar dichters in Janse in Leiden en Pandorra had het de avond daarvoor een beetje laat gemaakt hoorden wij.

Quinsy Gario – aardige rustige jongen, mocht beginnen. Hij kan mooi voordragen, vertellend bijna, zonder de poeha en dramatiek die ons allen zo eigen is. Het juryrapport vertelde hem nadien dit vooral vast te houden. Hij is nog op zoek, deze goser, maar laat u niet misleiden, er sprak poëzie uit zijn woorden.  Eerste ronde een sterke ronde, de tweede iets minder. Was het genoeg voor de finale. U zult het straks weten.

Wouter Ydema – eveneens de eerste ronde sterker dan de tweede. Hij is gegroeid in zijn performance, dat is zeker. Maar toch ontbrak er nog iets, hij mag nog iets wilder van mij, meer volume. Hoe dan ook, de performance was niet geweldig maar de taal was mooi. Een van de juryleden wilde toch nog kwijt dat Engels , als is het maar een citaat, not done is in een Nederlandse poetry slam.

Martin Aart de jong – de veteraan is het veld van gisteren. Uiteraard zonder papier zoals we het graag zien, micro in de hand en gaan met die banaan. Deed een ongekuist gedicht over zijn buurvrouw in zijn eerste setje, in de tweede de netten versie. Het was allemaal lekker, maar weer niet hetzelfde niveau als de eerste set in de tweede. Totaal was het goed, hoor, performance, poëzie, podiumvastheid. Een slammer met inhoud.

Jelou – de dichter van het stel. Het gaat goed met Jelou, al is ze geen slammer, zegt ze zelf. Ze is wel te lezen, prettig ook om te lezen, mocht gisteren haar bundel  Nachtspijs ruilen tegen mijn Neem dit brood. Heb er al even ingekeken. Zij was de dichter die het meest de poëzie benaderde, mooie woorden, doorspekt met metaforen. Zij was de enige waarvan de tweede set een overtreffende trap was van de eerste.

Martijn Holtslag – begon met een cd-tje op de achtergrond en begeleidde zich daarbij ook nog op de kalimba. Een klein tokkelinstrumentje waarmee sjamanen hun verhalen ondersteunen, vertelde hij. Kon zijn tekst niet goed horen door de cd op de achtergrond. de rest van de eerste set zonder ondersteuning ging beter, maar ook een mindere tweede set.

Publieksstemming en juryberaad.  Martijn had een paar mensen bij en haalde de meeste publieksstemmen, maar ervan uitgaande dat Quinsy alleen kwam en maar 1 stem minder had kan gerust aangenomen worden dat het publiek deze nieuwkomer wel pruimen kon. Helaas voor Quinsy dus 1 stem  te kort, Martijn publiekswinnaar en door naar d efinaleronde.

Voordat d estemmen geteld waren was de jury echter ook al tot zijn 2 favorieten gekomen, Martin Aart de Jong in 2 rondes met kop en schouders boven iedereen uit, lichte twijfel over de tweede die door mocht, Quinsy of Jelou. De jury ging voor de mooie voordracht, Quinsy was de man.

Laatste ronde: Quinsy Gario, Martin Aart de jong enb Martijn Holtslag. Ik zal er snel doorheen.

Quinsy had geluisterd naar het juryrapport, niet te veel smeren, zei een jurylid, en dat deed hij niet. Mooiste zinnen: “geheugens die getraind zijn om zichzelf geen pijn te doen” en “mijn bestaan als afwezige is altijd aanwezig”

Martin Aart de Jong – goede derde set, de slammer weer aan het werk. Mooiste zinnen: “alsof een woord er iets aan doen kan dat het hier op aarde wordt gehoord” en “drinken kan het niet maar kon het dat, dan was het dat de hele dag aan het doen” (uit een gedicht over Jan Peter Bakellende)

Martijn – begon met een knal, geweldig kort en krachtig, maar meteen daarna weer iets heel rustigs komt dan niet meer binnen. “Kale koppen en brillen irriteren mij” maakte het weer een beetje goed maar de jury zag dit toch wel als een poging tot bedreiging. “En iedere ketter zegt natuurlijk nooit te hebben meegedaan. Enthousiasme, hij knalde het de zaal in. Maar was het genoeg.

Juryberaad. Martijn was de eerste die afviel in de ogen van de jury. We zien wel een vroege Gijs, met die stem op zijn toppen, maar de inhoud mag nog iets beter, en de rijmdwang moet er nog uit. Weer twijfel bij de jury, gaan we voor de goser met de mooie vertelstem die best wel zinnen weet te maken of wordt het toch de ervaringsdeskundige de afweging die niet makkelijk was. We moesten gaan voor het totaalbeeld, we gingen voor Martin Aart de Jong.

En zo liep een mooie middag weer ten einde, sterker nog, we waren er doorheen. Rest mij nog te zeggen dat we de 18-de april in de Kargadoor “Alles staat nog op zijn plaats” kunnen meemaken, 12 jonge dichters uit Brabant en Linburg, waaronder ACG Vianen, Daan Doesbourgh en Quirien van Halen. Presentatie door ondergetekende. Volgende KarGADOORslam 2 mei, de eerste zondag van de volgende maand. Tot dan en wees welkom.

Gijs

we waren aangedaan. een zaal vol jonge mensen. een heerlijke middag. 2 rappers, een slammer, 2 dichters en maarten schenk. de publieksprijs na 2 ronden was voor Tifène Huchet. na drie ronden de juryprijs ook voor haar. een prijs die zij veroverde in een finale tegen maarten schenk en wibo kosters. “iemand hangt te wachten op de terugkomst van een stem” sprak zij. en de zaal was stil. over breekbaar. over teer, over hoe het meest intieme in een mens kan slaan. ze observeert en verkent de wereld millimeter voor millimeter. zo leeft ze van stukjes. over kippenvel spraken de twee vrouwelijke juryleden YaYa en Pandorra. een meisje zonder manieren. we spraken hier over een kommameisje omdat reinier de rooie kommaas zag. haar optreden was adembenemend. ze heeft niet anders nodig dan haar talent. kraakheldere observaties die ze in de stilte laat vallen. laat haar zo blijven heer. laat haar de woorden niet gewichtiger maken door grote gebaren. die zien we al te veel. laat haar genoeg teksten hebben in een derde ronde. laat haar tifene zijn.

wibo kosters had natuurlijk gewoon moeten winnen volgens de wetten van de slam. drie maal een gedegen ronde. en hij had wel genoeg teksten voor handen in de derde ronde. maar tifene raakte aan waar wibo zijn ervaring spreken liet en te gelijkmatig te bekende teksten deed. leven, leed en tijdsgewricht beschreef waarin we moeten existeren in rauwe regels live. een manier van wereldbeschouwing die uniek is. “je moest huilen. op de tv huilen alleen maar mooie vrouwen en toen moest je nog meer huilen.” kun je het mooier krijgen - zo sprak de juryvoorzitter – normaal gesproken zou dit een tekst zijn om de winnaar aan te kondigen. maar vandaag wint wibo niet. 

over de rappers Niels wildschut en daniel rewijk kunnen we kort zijn. innemende persoonlijkheden. rijm en gebarentaal ingezet om de taal zo gekunsteld mogelijk te krijgen. het heeft niets met poezie te maken. “fak ik ben brak” sprak Niels. de boel liep over van dwangrijm – als ‘fobisch rijmen’ als begrip nog geen gangbaar begrip was is fobisch rijmen na vanmiddag een gangbaar begrip geworden.?het is een misverstand om te denken dat als je ingehouden rapt dat het dan van de poezie is. grote dingen worden benoemd en op rijm gezet, onschadelijk gemaakt door er dingen van de straat aan toe te voegen. in de poezie benoemen we liever niet laten we liever de ruimte aan de toehoorder, laten we dingen aan de dingen. Niels eindigde met een gedicht in zijn tweede ronde. laat ik positief eindigen. was daar nou mee begonnen jongen. dan had ik dit allemaal niet hoeven te schrijven.??een zwak had de jury voor de dichter

Mario Reijnen. geen slammer, geen performer. een kwetsbare man op het toneel die zijn woorden op de luisteraar legt. duwde zichzelf door zichzelf heen. las zijn poezie van papier. als je zijn woorden leest zijn ze mooier dan de woorden die je hoort als hij voorleest. een diep besef van schuld en boete – vleeswond – oogvlees – een zwarte kant die nog niet volledig tot uiting komt. alsof er een geweten in de weg zit. het mag meer ongecensureerd. hij had haar vleeswond aanschouwd toen hij zijn gevallen mes opraapte. dat hoor je niet vaak. hoe kun je voorlezen als je papier zo trilt sprak pandorra (uit ervaring).

een finaleplaats voor het fenomeen maarten schenk als ie gedronken heeft is ie onpruimbaar maar vanmiddag was hij geniaal. 2 ronden lang geniaal. de finale minder. oorspronkelijke gekte, geestig, onverwacht, hij verenigt alles wat te verenigen is. het grote zuchten begon in de eerste ronde in schoonheid. het grote verzuchten ook: “mensen ik weet niet wat we hebben maar we hebben het gewoon” . eigenlijk is maarten een snelle reclamejongen die reclameteksten schrijft waar je bijstaat. vandaag toonde hij in der beschrankung zijn zo eigen onontkoombare meesterschap. als agnes kant ook maar iets van maarten schenk gehad zou hebben zou ze allang minister president geweest zijn. er kwam een alziend oog zijn kamer inrollen, om een vlieg te vangen moet je een beetje vlieg zijn en ach vergeten is ook een soort bevrijding. we kunnen blijven citeren. toen ik na de finale hem het bericht moest doen dat hij vandaag niet de winnaar kon zijn en aarzelend deze woorden sprak knikte maarten, stond op, omarmde de juryvoorzitter en sprak mij troostend toe - ik begrijp je wel. de klemtoon op het laatste woord.

Bron: www.pomgedichten.nl

Zondag is het weer zover, de 6-de voorronde van de KarGADOORslam. Wees welkom met vriend en vijand, het maakt niet uit, poëzie is ook verbroedering.

Voor jullie zullen het podium betreden:

Mario Reijnen

Niels Wildschut

Tifène Huchet

Daniël Rewijk

Maarten Schenk

Wibo Kosters

Er is nog plek voor 1 dichter, wie zich geroepen voelt kan mij mailen via het contactformulier op mijn homepage.

Uiteraard is er weer live-muziek, laat je verassen.

Aanvang programma 14.00 uur, entree als altijd gratis.

Dus zondag 7 maart naar de Kargadoor

Oudegracht 36

Utrecht

Niet helemaal op zijn sloffen won martin beversluis de kargadoorslam ik dacht #6 van 2010. met Nicole Teunissen verzorgden zij een prachtige finale. in de jury NK poetryslamkampioen ellen deckwitz - zij liet er geen twijfel over bestaan: martin was de meest complete performer vandaag en inhoudelijk was alles in orde. de hoogtepunten van nicole wisselde zij nog af met regels die ze soms beter kan weglaten. haar performance per ronde beter en meer afwisselend. het wachten is nog op de overtreffende trappen van haar performance. kwestie van tijd maar dan staat er ook een performer van bijzonder nivo. luister nog eens haar youtubetekst hieronder en u weet dat ik niet overdrijf.nicoles poezie is een bijna afgeronde zoektocht naar de omgekeerde wereld die toch ook rond blijkt te zijn. het is de ‘umwertung aller werte‘ - genadeloze observaties en daar waar zij in eenvoudige woorden de taal van het absurdisme laat horen is zij weergaloos. nu was het nog net te vaak “dit gedicht heeft geen echt einde dus dan is dit een gedicht” – net te vaak haalde constructie de eenvoud open. zo won de lenin onder de slammers martin beversluis - hij die met humor de merkwaardige buitenwereld wist te beleggen, die ons liet dromen toen we er aan toe waren. uitgebalanceerde slampoezie om bij weg te dromen. met zijn gebiedende wijs – droom! ons wakker schuddend. twee finalisten een finale waardig. de vier anderen niet.

drie juryleden op precies hetzelfde uit. we deelden geen doekjes uit tegen het bloeden. als je onder de streep acteert kun je het maar beter wel horen. wij dachten daar kun je je voordeel mee doen. de actrice

alda van tongeren gaf ons een inkijkje in het betere amateurtoneel. een van de vrouwelijke juryleden sprak: “als de overgang zo is dan wil ik liever voor de overgang sterven” . het was poezie om te overtuigen, de verbitterdheid met een poetisch sausje overgoten. bezield maar nietszeggend sprak een ander jurylid. het kon nog veel erger:

Yvette Evers. het is een misverstand om te denken dat poezie overal maar voor gebruikt kan worden. als je zelfmoord pleegt in je teksten doe het dan in godsnaam op een consistente wijze. vroeger moest je de kleding aan van het huis, kreeg je een elektroshock – nu moet iedereen schrijven – als het gedichten zijn hoor je een angstaanjagend krassen van de pennen. angstaanjagend was het wel ja.

jim keulemans werd door gijs ter haar aangekondigd als de oudste slammer van Nederland. 86 jaar. daar kan de ouwe aachenende een puntje aan zuigen dacht ik. maar de ouweaachenende kan dichten. hier werd haagsche deftigheid geserveerd op een schaaltje lucht. leeftijd is geen alibi. hij kan beter schilderen dan dichten – dat was een vermoeden. in deftige kleuren is realisme in verf best te pruimen.

Andel Soree hiphopte over andel soree. schreeuwend sloeg hij zich door de eerste ronde heen om bij zichzelf uit te komen in de tweede. geen nuances, voor de hand liggend rijm, moralisme dat overal opduikt, maar de poezie was ver te zoeken. een jurylid had een zwak voor hem.

© Pom Wolff

Bron: www.pomgedichten.nl

Foto hieronder: Martin Beversluis - de Lenin onder de dichters

We gaan weer slammen

Aanstaande zondag 7 februari de 6-de voorronde van de KarGADOORslam. Met de dichters:

Martin Beversluis

Jim Keulemans

Yvette Evers

Nicole Teunissen

Alda van Tongeren

Andel Soree

Muziek is van Harry Loco 

Aanvang programma 14.00 uur, klaar om ongeveer 17.00 uur. En entree zoals altijd weer voor niksnaksnokkesniets.

Dus aanstaande zondag naar:

de Kargadoor

Oudegracht 36

Utrecht

Hoop jullie daar te zien, take care, peace:

Gijs

5 deelnemers zondagmiddag aan de kargadoorslam - nieuwjaarsduik. thema tien.?Juvu - Dick Keulemans - Jolies Heij - Daniel Vis en Nanne Nauta.?Nanne kwam langs - een deelnemer had afgezegd - en hij was bereid - zonder winstoogmerk - deel te nemen aan de kargadoorslam. deelname buiten mededinging. dit laatste streven was niet medegedeeld aan de jury die nanne tot finalist koos waarin hij geacht werd te strijden tegen de andere finalist daniel Vis en tegen de door het publiek gekozen jolies heij.?en ga er maar aanstaan. hoe perform je visuele poezie tot slam. de poging alleen al is het waard om te memoreren en om juichend door de poeziekelder van de kargadoor te gaan. hier gebeurt iets - hier wordt tegen de klippen op iets getracht. dat het allemaal niet direct leidde tot performance ala arnoud rigter of een peterM dat was deelnemer adhoc nanne nauta niet kwalijk te nemen.

jury overwegingen

dick keulemans, de tandarts uit leiden bracht goedmoedige poezie, goedmoedige taalvaardigheid maar wel heel erg veilig allemaal. ‘Stout’ soms – nathalie de tandartsassistente moest het ontgelden. De tandarts die voor haar meer oog heeft dan voor de patiënten. Als nathalie dienst heeft krijgt het werkwoord vullen een dubbelzinnigheid die net te voorspelbaar is. In het gesproken juryrapport heb ik het allemaal iets scherper verwoord geloof ik. De tandarts verliet het pand na het uitspreken van het rapport. Het is poezie die niets zegt – zoiets zei ik geloof ik.??

jolies heij tot finaliste gekozen door het publiek. De jury erg verdeeld. Qua performance staat dichteres inmiddels – als een huis – de verbetenheid breekt haar nog op. in een slamwedstrijd moet je ook kunnen ademen. En zij heeft met zoveel nog af te rekenen. Met mannen, met duitsers, met god, met de psych, met vader. Hoe vilein kun je ze villen. Hoeveel taal heb je daarbij nodig. Het is nog niet in evenwicht allemaal. Onbetamelijke poezie sprak een jurylid. De oorlog wordt gebruikt (in lichaamstaal ook) op een manier die haar niet past. Niet geloofwaardig – ze eigent zich de oorlog toe die nooit de hare was. Poezie mag veel zijn, mag ook onbetamelijk zijn sprak een liberaal jurylid. Jolies heij bewoog zich tussen onbetamelijk en ongeloofwaardig. Het is of het een of het ander jolies.??

Juvu de Ruiter verspeelde het opgebouwde krediet in de tweede ronde. Waar het ook aan lag de poezie in die ronde kwam niet door bij alle drie de juryleden. De innemende zachte stem van de dichter bracht in de eerste ronde de buitenwereld aan in poëtische woorden op de per definitie aangevreten binnenkant van de dichter. Het houdt niet of het houdt wel. Het hield niet in de tweede ronde. In mensentaal: we misten teksten als hoe haal je een mens uit een mens, een man uit een man, een paard uit een paard. Uit mijn herinnering deze regel die mogelijk nog krachtiger is. Mooi alleen vandaag was niet genoeg om krachtig over te komen.??

over Nanne nauta zie hierboven. In zijn eerste ronde zijn schetsen uit de werkelijkheid – berekende poezie over hemzelf – over utrecht – over een vrouw die hem minder bekoorde. Poezie waaruit het gevoel gesloopt lijkt – nagerekende observaties – hoe het hoofd een dichter in de weg kan zitten zegt de een, eindelijk een hoofd op de poezie zegt een ander: “ de diepste angst is niet dat je urine verliest maar dat je op moet houden met roken” .

??Daniel Vis won overtuigend. Drie leden van de jury vonden dat hij de winnaar moest zijn. Sterke eerste ronde. Sterk openingsgedicht – kerstmis neergezet als ‘twee ochtenden uitvaart’ - de binnenkomer. Hoe hij uit het gewone leven toch altijd weer een breed universum weet te creeren. Of het zijn vader betreft, of het een fietstocht is, een doodgewone begrafenis, altijd wordt het gebeuren uitgebouwd en tot een absurdistisch geheel verbreed. Mijn god denk je wat levert deze fietstocht nou weer op. “ je bloed rook naar papaver” - gewoon sterven is er niet bij. Op en top beschaafd daniel vis. sonore stem, gedragen taal. hij leest voor. Helemaal aan het einde stoort die eenzijdigheid een beetje. Maar dan ben je allang verkocht als jurylid. Waar wordt jazz nog op langspeelplaten gedraaid, waar wordt nog gesproken over dingen die het zelfde zeiden – ja waar ruikt bloed nog naar papaver?

Bron: www.pomgedichten.nl

Het is weer zover en we gaan er weer voor, dat de poëzie moge leven dat ze het uitschreeuwt.

De derde voorronde alweer in de KarGADOORslam seizoen 2.

Met deze keer veel nieuw talent, te weten:

Justin Zaaier

Erwin Mulder

Bart Padberg

Florian Kullberg

Frank Flippo

Hans de Roo

Muziek van Bijker & Blom

Aanvang programma 14.00, entree gratis

Dus zondag 6 december naar de Kargadoor

Oudegracht 36, Utrecht

Be there or be square, zie je daar.

gerben begon met een antwoord op het kiespijngedicht van daan doesborgh. in de eerste ronde veel afgebrande wereld met skeletten, botten, lijken en toch ook nog wat rottend vlees. de tweede ronde poetischer - in de finale ronde zagen we de complete slammer die zijn teksten over de routine heen tilde.?de jury zag graag drie dichters terug van de zes deelnemers in de finale. publiek koos voor joost oomen. zo werd dat makkelijk. de jury voor gerben de ruiter en voor de dichter AU.

joost oomen een dichter die gevangen in een helse wereld temidden van vreemde wezens zich beweegt. een hel meneer waar een brandalarm niet echt helpt. dat was de eerste ronde waarin hij eindigde met de regel: ‘poezie is het enige wat ik kon doen’. ja zo een regel tekent de ware slammer. een regel waarin hij de vier minuten slam die aan die regel vooraf gingen relativeert. mooie afstand die we wel een beetje bij de andere deelnemers misten. het simon vinkenoog gedicht werkte in de tweede ronde. in de derde ronde wist hij de jury niet meer te overtuigen. het beste was er vanaf.

jan tensen hiphopte door de poezie. hoe duizend beelden zich verdichten tot een leger des onheils. oprechte passie en woede. maar het was te veel. een teveel waarin de poezie krepeerde.

tom van popering daalde niet in - de rotheid van de wereld. waar zijn hier besproken voorgangers dat wel deden. tom geeft commentaar als een goed columnist op de verschijnselen: “hier is elke vierkante centimeter gras verkracht - o heilige oprit” - de taal als schuurmiddel om de wereld rond te krijgen. en het begint hem wel te lukken. of de poetryslam wel het geeigende podium is?

sander ritman de gemoedelijkheid zelve tot hij zijn mond opendoet. hij deed ‘het meest geniale gedicht nummer 2′ na zijn meest geniale gedicht. de jury heftig verdeeld. 2 juryleden kregen accuut uitslag door de thematiek van deze dichter. ‘al zouden er 8 donderdagen in een week zitten - zou ik er met hem nog niet ‘een verneukte kutdag’ van willen maken - sander wanneer krijg je het nou eens op de rit man - sprak een ander jurylid. vrij naar de hiphopper jan tensen - ik ging gisteren met anna-bowlen. ?de juryvoorzitter humaner: zag een slammer die met zijn meest geniale gedichten speelde. de kuiltjes in zijn wangen hoefden voor hem niet operatief verwijderd waar de collegae de messen al geslepen voor zich hadden liggen. samengevat: een spraakmakend optreden.

en dan AU. yi fong au. veel gruis en elementaire deeltjes. een bonte mengeling van dichtregels, soms regels die tranen trekken en als ze dat niet doen dan de performance wel. dichter geen performer kortom die uit het grijze as de academicus wist te peuren die hij het publiek opvoerde. in de finale ronde nam hij een minuutje om een gedicht te selekteren. doe maar rustig aan jongen sprak een jurylid licht sarcastisch.?is het een echte dichter - JA - wordt hij een belangrijk dichter/. JA. moet hij gelezen? JA.

Bron: www.pomgedichten.nl