dichtbijgijs.nl

wat is zij niet

als alles al gezegd is

en zij dat altijd al geweest

een hoofd in het zand

van vlees ontdaan

een mannenhand die stenen raapt

de moeder nog die op de hoek

haar ogen bloot de dochter weet

het sterven ziet

of zij die uit een auto stapt

naar adem snakt de kogel krijgt

haar handen op de borst geklemd

de vader nog die in haar schoot

zijn tranen stort de angst bezweert

terwijl ze breekt

en zij die smeekt terwijl ze kiest

voor lange of voor korte mouwen

door eeuwen heen mismaakt zal zijn

geen neus meer heeft en geen gezicht

maar elke dag haar leven geeft

uit liefde voor haar dwaze zonen

zo loopt ze langs en zingt erbij

dat is het wat ze doorgaans doet

zo draagt ze heel de wereld

in het bloed dat al haar aderen laat

en dat ze dan nog lachen kan

al hoort ze geen muziek

© GtH

aanschouw mij hier

bezie en vrees dit buigend beeld

van been en bloed, dit scherend schip

van pezig vlees hoe goed het oogt

een God gelijk een Christus

aan een krullend kruis een huis

uit staal noch steen ontstaan

en los van dat

hoe alles valt of vallen zal

tot ruis vergaan tot zelfs een naam

geheel onuitgesproken blijft

dat niets beklijft en alles rot

opgaat in een zwarter gat

maar bovenal

( zie hoe de val mijn ogen sluit

ik me toch gedragen weet )

de huid nooit meer is dan een jas

waarin de last te lezen staat

die liefde heet en leven laat

en dat niemand aandurft

ons de adem te benemen

© GtH

foto: Lynne Greenawayhet project dichtlicht - zie de foto’s ook van pom wolff en ellen deckwitz

dat zou je toch niet zeggen, Jan

als iemand zo je foto ziet

of hoe je ogen levend nog

de dood wellicht allang omarmden

hoe geen gedicht verlichting bracht

je nachtenlang in zwoegen zweeg

tot al wat viel de stenen brak

en eindelijk het zand bezat

het zijn de foto’s van de doden

dat de ogen levend nog

en wat ik er in gloeien zag

© GtH

dat er dichters zijn die slammen van papier

is hier een algemeen gegeven

het blijven Hollanders meneer

het streeft naar meer maar pretendeert

zich onderwijl de armoe van de onzin in

en dat geritsel met die blaadjes

dat overdreven visuele copy pasten

of er nog wat te zeggen valt

maar enkel als je heel goed luistert

hoor je sóms de koeien vliegen

waarheid is het niet

je had moeten zingen jongen

dat de taal geen benen blieft

en lopen nooit een optie

als je nog vleugels breken kan

© GtH

daar lag je dan

zo dood als dood

maar wezen kan

je handen leken

nu veel kleiner

en ik

ik zag je wel je lag daar

maar ik wist niet

wat ik zeggen moest

ik wist het niet

niet dat het moest

het zegt ook niets

ik noem eens wat

een junkie schaatst

een scheve fiets

het ijs kalft zonder uiers

dát is op zich al meer gedicht

dan jij ooit zal kúnnen zijn

het laatste schepje zand

liet ik dus maar achterwege

© GtH

Bij het afscheid van Joop Koomen van het grote www

hoe zal het gaan nu met dit land

zonder zijn helden, zonder geuzen

ik vrees ‘t  geschreeuw van loze leuzen

meer dan de taal van hand en tand

wij willen Joop, recalcitrant

een man immens nog onder reuzen

geen  kinderachtig kleine kneuzen

met een orale achterstand

genoeg gelul om uit te kiezen

en alles even bijdehand

maar niets dat mij nog kan bekoren

nooit eerder kon ‘k de stilte horen

geen enkel woord nog relevant

en al wat rest, een groot verliezen

© GtH

we kijken reclame

een rijtje tanden

met niets om het lijf

benoemt het gemak

van anti-klit spray

terwijl jij vertelt

dat je moslima bent

maar ik denk alleen nog

hoe besneden dat klinkt

buiten gaat een vogeltje dood

aan een veel te groot ei

het is allemaal kut

en toch niets te neuken

© GtH

ooit woonden hier bomen zo oud als de dood

ik was nog een kind kraste mijn naam

in de bast van een berk

en elke zondag na kerk en gebed

vond ik mezelf op die plek weer terug

dan zeeg ik in het zand uit het zicht

van de plicht en de ogen van God

op de wereld gericht op het kwartje

in mijn hand dat voor hem was bestemd

maar dat ik nooit gaf en ik legde mijn hoofd

aan het hout om te horen of de wereld bewoog

maar het ging altijd goed

want God was vergevingsgezind

toch zweeg ik een uur met vuur

van de schaamte op mijn kaken gebrand

in mijn hand nog begerig een plakkerig kwartje

God had het niet nodig

want God was toch alles wat was

de bomen het bos de bast en het zand

dit kind op de rand dat de rede zocht

zelfs dat kwartje in mijn hand

en de drop die ik er ’s maandags van kocht

het kind is vergaan in de man die doorwrocht

van een ijzig geduld op zijn avonden wacht

maar laatst was ik er nog zag hoe het bos

zich met steen had gevuld

er geen bomen meer staan

slechts een schim van het kind

met de stem die ik toch ken

liep me lachend voorbij keek me aan

als was ik een vreemde voor hem

© GtH

als het net geregend heeft.

een dronken lucht zich langzaam droogt

de straten platen glimmend glas

dat vluchtig door de goten stroomt

als het een mooie avond is

waarvan men later zeggen zal

dat de uit zand gestampte stad

met parelmoer beslagen was

als daar een stilgezwegen lamp

haar daags verstommend liedje zoemt

dat elke nacht een naaste zoekt

in de echo’s van passanten

als ik dan in een chique portiek,

een beetje quasi-nonchalant,

met volle zinnen in de mond,

de handen losjes in de zak

alsof passanten niet bestaan

geen man in een portiek vermoeden

omdat hij op die ene wacht

die duiding geeft aan dit visioen

als jij dat bent, dat je stopt

zie me aan en leg me zacht

het zwijgen op met al wat weegt

tot ik weer naast je wakker word

© Gijs ter Haar

De EO houdt van haar dichters, zoveel is duidelijk.

Vandaag weer Dichter van de dag bij Dit is de dag op Radio 1.

De Rotterdamse PVDA lijsttrekker Peter van Heemst over het strandfeest in Hoek van Holland.

Aad Klaassen en Stanley Fischer over agressietraining en hufters aan het loket.

Rien van den Berg bespreekt de opiniebladen, over het seizoen van favorietenlijstjes maken.

En Edwin Huizinga, directeur van Vluchtelingenwerk Nederland, over de integratiebarometer en de zojuist gepresenteerde resultaten.

Maakt u er weer 1 gedicht van?

Het resultaat staat hier

Volgende keer is 14 januari

N-joy

G.