dichtbijgijs.nl

Het is zover, vrienden en cultuurminnaars. De jaarfinale van de KarGADOORslam 2009-2010. Met ook dit jaar weer een selectie van de tijgerste podiumtijgers van Nederland, te weten:

Patrick Prins – het was poëzie die dag en alle slammers moesten wijken

Gerben de Ruiter – het was compleet die dag en de poëet moest wijken

Daniël Vis – die van die mooie zinnen met die lage stem, die lange

Martin Beversluis – jazzjazzjazz, dit jaar ook in de jaarfinale van SLAMersfoort

Tifène Huchet – debutant en dubbele winst, de dag erna hetzelfde bij SLAMersfoort

Justin Samgar aka Logos - tevens huisdichter bij Spuiten en Slikken

Jee Kast- Vlaamse held en toch altijd op sokken, desalniettemin tevens performer

Frans van Hout – nog een debutant in slamland

Muziek is dit jaar van Bjorn van Rozen: www.bjornvanrozen.nl

In de jury en verantwoordelijk voor het lezen van het juryrapport, niet het juryrapport an sich, dat is het rapport van de jury, en de last drukt dan ook steeds weer zichtbaar zwaar op zijn schouders maar hij gaat het toch maar weer doen, uiteraard Pom Wolf. Verder dit jaar tot ons gekomen en in de hoop dat hij nog lang bij ons mag zijn, de verwondering steeds weer van zijn gezicht te lezen, Peter le Nobel, en dat spreek je natuurlijk gewoon uit als Peter le NObel zegt hij zelf, en dus niet als Peter le noBEL. En onze host en spin in het Utrechtse web Mike Platenkamp

In de grote pauze gaan we weer lekker snacken, iedereen is welkom een vorkje mee te prikken en daar hoef je niks voor te betalen..

Dus 5 september rappiedepaappie naar de Kargadoor

Oudegracht 36 Utrecht

Aanvang programma stipt 14.00 uur, be there or be square.

Voor meer info check het contactformulier op de homepage

Ltrzzzzz:

Gijs

aanschouw mij hier

bezie en vrees dit buigend beeld

van been en bloed, dit scherend schip

van pezig vlees hoe goed het oogt

een God gelijk een Christus

aan een krullend kruis een huis

uit staal noch steen ontstaan

en los van dat

hoe alles valt of vallen zal

tot ruis vergaan tot zelfs een naam

geheel onuitgesproken blijft

dat niets beklijft en alles rot

opgaat in een zwarter gat

maar bovenal

( zie hoe de val mijn ogen sluit

ik me toch gedragen weet )

de huid nooit meer is dan een jas

waarin de last te lezen staat

die liefde heet en leven laat

en dat niemand aandurft

ons de adem te benemen

© GtH

foto: Lynne Greenawayhet project dichtlicht - zie de foto’s ook van pom wolff en ellen deckwitz

KarGADOORslam, de laatste voorronde, check het hier

SLAMersfoort, seizoen 7 #3, check het hier 

Peace

Check het hier

Recensenten te over op de wereld, wat moet je er mee aan. Mee-eters zijn het, parasieten. De meeste dan, laten we ze niet allemaal over één kam scheren. Er zitten hele integere tussen, alles kent immers zijn polariteit. Zoals er recensenten zijn die puur vanuit een dienstbaarheid naar de trouwe lezers toe een eerlijk beeld neer trachten te zetten, enkel en alleen vanuit een zuivere inborst, heb je ook de recensenten die puur uit zelfverheerlijking elke schrijver die hem persoonlijk niet aanstaat dood zal analyseren en slechte kritieken zal geven, enkel en alleen vanuit een zelfaangemeten misplaatste arrogantie. Op de laatste kom ik zo terug.

Wist u dat het huisvrouwen zijn die doorgaans de boekjes van de Bouquet reeks vertalen? Je ziet ze wel liggen, in de leuteratuurbak van de buurtsuper, gewillig leesvoer voor uitgebluste moeders en smachtende tienermeisjes met nul liefdestoekomstperspectief. Jaargang 174 aflevering 37 zijn we inmiddels ofzo, en dat allemaal met variaties van slechts drie originele verhalen. Net zoiets als het ouvre van de Pet Shop Boy’s, die zongen ook steeds hetzelfde liedje in steeds een ander jasje. Goed, er is vraag naar, je houdt het niet voor mogelijk maar het verkoopt als een tierelier. Maar al die boekjes moeten dus wel uit het Engels vertaald naar het Nederlands want de gemiddelde Bouquet lezeres spreekt geen woord buiten het dorp. En dat doen dus doorgaans andere huisvrouwtjes die wel Engels spreken. Want als schrijver moet je dan toch al wel diep gezonken zijn, als je dat er bij zou moeten doen om een plakje kaas op je boterhammetje te kunnen leggen. Begrijp me niet verkeerd, niets tegen huisvrouwtjes. Ik ben zelf huisvrouwtje en ik heb dan geen borsten maar ik kan poetsen als een Spakenburgse. Maar ik dwaal af, lieve lezer.

Wat heeft dit nu allemaal met elkaar te maken, vraagt u zich af. Nou, dat is wel een grappig verhaal, zal ik u zeggen. Het gaat over zo’n laatsgenoemde recensent. Ik spreek zijn naam niet uit indien dat niet nodig is en nu is dat ook niet nodig dus laten we het er op houden dat de initialen van recensent gelijk zijn aan de initialen van zijn leuteraire website, iets met een C en een B. Wat wil het verhaal? Zit er deze week iemand bij me op de bank die per ongeluk een gesprek van een redactrice van de Nederlandse Bouquet reeks kon mee beluisteren. Blijkt dat recensent bij wijze van sollicitatie een Nederlandse proefvertaling van een Engels Bouquetje aan redactrice aangeboden heeft. Helaas, het mocht niet goed genoeg zijn, recensent is afgewezen. Kijk, dan bezie je zo’n recensie van bewuste recensent de volgende keer toch met een andere blik.

De beste stuurlui staan nog steeds aan de wal, gelukkig. Wie vaart er mee naar zee, naar zee?

Check het hier

Check het hier

Zo kom je jezelf nog eens tegen, je bundeltje dan. Mooie bundel ook, “Neem dit brood”, en nog steeds te bestellen, kijk onder “bundels” op deze site.