Biografie

Gijs ter Haar, aka the Godfather of slam, dichter, performer, poetry-slammer, verstekeling, kluizenaar, liefhebber, en doler.

Gijs ter Haar werd in 1963 in Apeldoorn geboren. Na een zeer roerig leven begon hij begin jaren ’90, in detentie, serieus met het schrijven van poëzie. Dit na het lezen van Jonge Sla van Rutger Kopland. In 1995 gaf hij zijn eerste voordracht, en vanaf 1996 tot 2001 publiceerde hij drie bundels in eigen beheer: Underdog Poet, Licht op oude muren, en Op klompen (over lijden en last, liefde en lust). Van elke bundel zijn alle 300 exemplaren verkocht

April 2006 kwam onder de hoede van uitgeverij Douane uit Rotterdam zijn vierde bundel uit met de titel “Neem dit brood”,
Bij de bundel een CD met 48 minuten zeer gevarieerd muzikaal ondersteunde poëzie, ter Haar wordt afwisselend begeleid door de gitarist Jurtko Moerbeek, de bluesband Bomb-shelter, en de grooveboxkunstenaars Monk en Morningstar.
Eind 2012 publiceerde hij de CD Niemandsland, een poëtisch-muzikale samenwerking met Jouke Koning die de poëzie van ter Haar met zeer uitleenlopende arrangementen omlijstte.
En 2016 de vijfde bundel “Dan is het beter te zwijgen”, een speciale uitgave, waarvan de eerste druk volledig hand-genaaid is en die op de dag van presentatie volledig uitverkocht is. Inmiddels is de tweede druk verschenen.

Verder werd hij al gepubliceerd in verschillende verzamelbundels en literaire tijdschriften zoals Krakatau, Lava, Lyra en op Meander.

In 2001 begint ter Haar met slammen, in de daaropvolgende jaren wordt hij de dichter met meer slam overwinningen dan elke andere dichter in Europa, 39 in 12 jaar tijd. Op het Nederlands Kampioenschap haalt hij 2 x zilver, in 2008 en 2014, waarbij hij beide malen door de jury unaniem tot winnaar uitgeroepen wordt maar aan applaus net iets te kort komt. In 2009 wint hij de Lowlands All Star Poetry Slam. Vanwege al zijn slamzeges en zijn onafgebroken inzet voor de slam noemen zijn slamcollega’s hem “The godfather of slam”.

Zelf organiseerde en presenteerde ter Haar van 2003 tot en met 2010 het podium SLAMersfoort in Amersfoort.  Van 2008 tot en met 2011 organiseerde hij ook de Karagadoorslam in de Kargadoor in Utrecht.  Daarnaast programmeert hij podia voor andere organisaties en geeft hij veel en graag workshops poëzie op scholen en masterclasses voor grotere talentontwikkelingstrajecten.

30 Maart 2007 wordt hij de winnaar van De Kei van Utrecht, een prijs in het leven geroepen door de provincie Utrecht in samenwerking met het Prins Bernard Fonds. Deze prijs wordt eens per jaar uitgereikt aan een persoon of vereniging die zich langere tijd belangeloos inzet ter bevordering van de amateurkunst. De jury is unaniem, ter Haar wint vanwege de mix van inzet en geestdrift, zijn vernieuwende ideën, het grote aantal jongeren dat hij weet te bereiken dmv workshops, en zijn plan met de gewonnen prijs. Aan De Kei is namelijk een subsidiebedrag van € 3000,- verbonden, te besteden aan een nieuw project.

Het Parool: “Ter Haar beent tijdens zijn voordracht driftig rond, zijn woorden rollen met een stevige cadans de zaal in. De klankenbrij wordt bijna onnavolgbaar maar de woorden zijn raak, bij de jury staan de monden open en zijn de ogen gesloten.”

De Volkskrant: “De getatoeëerde reus grijpt het publiek bij de kladden. Hij stampt de woorden erin met maaiende blauwgeverfde armen. Ter Haar is de boze poëet waar het publiek de hele avond op wacht.”

Gonzo over Neem dit Brood, dec 2006: ‘Ter Haar sleurt de lezer mee in zijn eigen enthousiasme en die lezer wil alleen maar meer. De duidelijke taal laat er geen gras over groeien, er is al genoeg geslijm in deze wereld vindt Ter Haar. Wie één dichtbundel leest per jaar, laat het dan maar deze parel zijn’. Lees de hele recensie hier