Verdwijn me niet

 

maar als je moet
laat me vooral geen briefjes achter
geen loze woorden op papier
want elke keer dat je dat doet
vindt in mij iets een einde

zeg wel nog waar je wonen gaat
dat ik die straat, die stad, dat land
ook mijden kan laat dan vooral
al wat aan twijfel overbleef
onuitgesproken blijven

verscheur de verzen
die ik schreef met wat nog rest
van al het leed dat in de volksmond
liefde heet, ruim de kamers in
je hoofd van afgedaan en uitgedoofd

de ongeleste drang naar meer illusies
dan ik dragen kan, laat elke aangegane
fusie zich ontbinden tot lijkengas
verbrand wat blijft en strooi de as
in alle winden, beloof me dit

maar vooraleer, verdwijn me niet

 

© GtH