Over loslaten

de kamer ademt nu allang
je naam niet meer
alsof je nooit bestond

maar in mijn mond
vormt zich een woord
dat ik niet uit wil spreken

ik bijt mijn tanden op elkaar
eerder nog mijn tong eraf
want woorden kunnen breken

alles breekt een keer, mijn lief
laat een laatste voetstap na
tot ook die verstomt

© GtH

Geef een reactie