Doordeweeks verdriet

 

nu valt de regen anders
dan alle dagen die we kenden
een eender tikken op het glas
dat dan weer wel

ergens moet het droog zijn
als ‘k geen angst voor paarden had
dan zocht ik mij een zadel
en reed je tegemoet

ik wacht hier maar en schuil het uit
dat weet ik ook dit is geen thuis
daar staan mijn spullen daar
mijn bed, dit is een plek

ik mis mijn zoon voor al…

© GtH


Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/dichtbij/public_html/poezie/wp-includes/class-wp-comment-query.php on line 399

Geef een reactie