An Diek - dorpsdicht april 2011
Saturday, April 2nd, 2011
Ik stap het kleine pontje af
en neem meteen een tandje terug
van rappe draf naar trage tred
blijf even in verwondering staan
dat ligt in grond hier ingebed
‘t is nooit een plaats van haast geweest
wie haasten wil moet verder gaan
op ‘t eerste oog is het niet veel
wat straten, stil, dwars op elkaar
daar zie je zelden iets gebeuren
een school, een kroeg met een terras
alsof het altijd al zo was
maar wie goed kijkt wordt zich gewaar
hoe alles eeuwig leven ademt
het dampend gras dat dagen wekt
een vlucht van vogels in de lucht
het weidse land dat uitgestrekt
voeding biedt aan vee en vrucht
het ochtendlicht in al haar kleuren
de avond achter eiken deuren
het water, wiegend, tegen dijken
ik kan er urenlang naar kijken
en zal geen tel daarvan betreuren
’t is waar, het lijkt soms een gehucht
maar wie hier wandelt, woont of werkt
de ruggen recht, de geest gesterkt
weet welk een oeverloze pracht
God deze plek heeft toebedacht.
© Gijs ter Haar