dichtbijgijs.nl

Het is zover, vrienden en cultuurminnaars. De jaarfinale van de KarGADOORslam 2009-2010. Met ook dit jaar weer een selectie van de tijgerste podiumtijgers van Nederland, te weten:

Patrick Prins – het was poëzie die dag en alle slammers moesten wijken

Gerben de Ruiter – het was compleet die dag en de poëet moest wijken

Daniël Vis – die van die mooie zinnen met die lage stem, die lange

Martin Beversluis – jazzjazzjazz, dit jaar ook in de jaarfinale van SLAMersfoort

Tifène Huchet – debutant en dubbele winst, de dag erna hetzelfde bij SLAMersfoort

Justin Samgar aka Logos - tevens huisdichter bij Spuiten en Slikken

Jee Kast- Vlaamse held en toch altijd op sokken, desalniettemin tevens performer

Frans van Hout – nog een debutant in slamland

Muziek is dit jaar van Bjorn van Rozen: www.bjornvanrozen.nl

In de jury en verantwoordelijk voor het lezen van het juryrapport, niet het juryrapport an sich, dat is het rapport van de jury, en de last drukt dan ook steeds weer zichtbaar zwaar op zijn schouders maar hij gaat het toch maar weer doen, uiteraard Pom Wolf. Verder dit jaar tot ons gekomen en in de hoop dat hij nog lang bij ons mag zijn, de verwondering steeds weer van zijn gezicht te lezen, Peter le Nobel, en dat spreek je natuurlijk gewoon uit als Peter le NObel zegt hij zelf, en dus niet als Peter le noBEL. En onze host en spin in het Utrechtse web Mike Platenkamp

In de grote pauze gaan we weer lekker snacken, iedereen is welkom een vorkje mee te prikken en daar hoef je niks voor te betalen..

Dus 5 september rappiedepaappie naar de Kargadoor

Oudegracht 36 Utrecht

Aanvang programma stipt 14.00 uur, be there or be square.

Voor meer info check het contactformulier op de homepage

Ltrzzzzz:

Gijs

wat is zij niet

als alles al gezegd is

en zij dat altijd al geweest

een hoofd in het zand

van vlees ontdaan

een mannenhand die stenen raapt

de moeder nog die op de hoek

haar ogen bloot de dochter weet

het sterven ziet

of zij die uit een auto stapt

naar adem snakt de kogel krijgt

haar handen op de borst geklemd

de vader nog die in haar schoot

zijn tranen stort de angst bezweert

terwijl ze breekt

en zij die smeekt terwijl ze kiest

voor lange of voor korte mouwen

door eeuwen heen mismaakt zal zijn

geen neus meer heeft en geen gezicht

maar elke dag haar leven geeft

uit liefde voor haar dwaze zonen

zo loopt ze langs en lacht erbij

dat is het wat ze doorgaans doet

zo draagt ze heel de wereld

in het bloed dat al haar aderen laat

en dat ze dan nog zingen kan

al hoort ze geen muziek

© GtH

kamer met raam

je verwacht een ander wit, van stijf geslagen

eieren wellicht; een waardig wit, opgeklopt

door vaardige handen - en die daaronder,

kalm en warm en klaar.

buiten vriest het licht, je zit waar het kraakt

en staart naar adem op raam; wonderlijk toch

hoe een kamer zich met wachten vult,

wonderlijk maar waar.

steeds als je slaapt, droom je met open mond

van sneeuw. steeds als je waakt, zie je hoe traag

de druppels in haar vallen. je kunt er uren

naar kijken. je kijkt er uren naar.

© Erwin Vogelezang