dichtbijgijs.nl

Check het hier

we waren aangedaan. een zaal vol jonge mensen. een heerlijke middag. 2 rappers, een slammer, 2 dichters en maarten schenk. de publieksprijs na 2 ronden was voor Tifène Huchet. na drie ronden de juryprijs ook voor haar. een prijs die zij veroverde in een finale tegen maarten schenk en wibo kosters. “iemand hangt te wachten op de terugkomst van een stem” sprak zij. en de zaal was stil. over breekbaar. over teer, over hoe het meest intieme in een mens kan slaan. ze observeert en verkent de wereld millimeter voor millimeter. zo leeft ze van stukjes. over kippenvel spraken de twee vrouwelijke juryleden YaYa en Pandorra. een meisje zonder manieren. we spraken hier over een kommameisje omdat reinier de rooie kommaas zag. haar optreden was adembenemend. ze heeft niet anders nodig dan haar talent. kraakheldere observaties die ze in de stilte laat vallen. laat haar zo blijven heer. laat haar de woorden niet gewichtiger maken door grote gebaren. die zien we al te veel. laat haar genoeg teksten hebben in een derde ronde. laat haar tifene zijn.

wibo kosters had natuurlijk gewoon moeten winnen volgens de wetten van de slam. drie maal een gedegen ronde. en hij had wel genoeg teksten voor handen in de derde ronde. maar tifene raakte aan waar wibo zijn ervaring spreken liet en te gelijkmatig te bekende teksten deed. leven, leed en tijdsgewricht beschreef waarin we moeten existeren in rauwe regels live. een manier van wereldbeschouwing die uniek is. “je moest huilen. op de tv huilen alleen maar mooie vrouwen en toen moest je nog meer huilen.” kun je het mooier krijgen - zo sprak de juryvoorzitter – normaal gesproken zou dit een tekst zijn om de winnaar aan te kondigen. maar vandaag wint wibo niet. 

over de rappers Niels wildschut en daniel rewijk kunnen we kort zijn. innemende persoonlijkheden. rijm en gebarentaal ingezet om de taal zo gekunsteld mogelijk te krijgen. het heeft niets met poezie te maken. “fak ik ben brak” sprak Niels. de boel liep over van dwangrijm – als ‘fobisch rijmen’ als begrip nog geen gangbaar begrip was is fobisch rijmen na vanmiddag een gangbaar begrip geworden.?het is een misverstand om te denken dat als je ingehouden rapt dat het dan van de poezie is. grote dingen worden benoemd en op rijm gezet, onschadelijk gemaakt door er dingen van de straat aan toe te voegen. in de poezie benoemen we liever niet laten we liever de ruimte aan de toehoorder, laten we dingen aan de dingen. Niels eindigde met een gedicht in zijn tweede ronde. laat ik positief eindigen. was daar nou mee begonnen jongen. dan had ik dit allemaal niet hoeven te schrijven.??een zwak had de jury voor de dichter

Mario Reijnen. geen slammer, geen performer. een kwetsbare man op het toneel die zijn woorden op de luisteraar legt. duwde zichzelf door zichzelf heen. las zijn poezie van papier. als je zijn woorden leest zijn ze mooier dan de woorden die je hoort als hij voorleest. een diep besef van schuld en boete – vleeswond – oogvlees – een zwarte kant die nog niet volledig tot uiting komt. alsof er een geweten in de weg zit. het mag meer ongecensureerd. hij had haar vleeswond aanschouwd toen hij zijn gevallen mes opraapte. dat hoor je niet vaak. hoe kun je voorlezen als je papier zo trilt sprak pandorra (uit ervaring).

een finaleplaats voor het fenomeen maarten schenk als ie gedronken heeft is ie onpruimbaar maar vanmiddag was hij geniaal. 2 ronden lang geniaal. de finale minder. oorspronkelijke gekte, geestig, onverwacht, hij verenigt alles wat te verenigen is. het grote zuchten begon in de eerste ronde in schoonheid. het grote verzuchten ook: “mensen ik weet niet wat we hebben maar we hebben het gewoon” . eigenlijk is maarten een snelle reclamejongen die reclameteksten schrijft waar je bijstaat. vandaag toonde hij in der beschrankung zijn zo eigen onontkoombare meesterschap. als agnes kant ook maar iets van maarten schenk gehad zou hebben zou ze allang minister president geweest zijn. er kwam een alziend oog zijn kamer inrollen, om een vlieg te vangen moet je een beetje vlieg zijn en ach vergeten is ook een soort bevrijding. we kunnen blijven citeren. toen ik na de finale hem het bericht moest doen dat hij vandaag niet de winnaar kon zijn en aarzelend deze woorden sprak knikte maarten, stond op, omarmde de juryvoorzitter en sprak mij troostend toe - ik begrijp je wel. de klemtoon op het laatste woord.

Bron: www.pomgedichten.nl

Recensenten te over op de wereld, wat moet je er mee aan. Mee-eters zijn het, parasieten. De meeste dan, laten we ze niet allemaal over één kam scheren. Er zitten hele integere tussen, alles kent immers zijn polariteit. Zoals er recensenten zijn die puur vanuit een dienstbaarheid naar de trouwe lezers toe een eerlijk beeld neer trachten te zetten, enkel en alleen vanuit een zuivere inborst, heb je ook de recensenten die puur uit zelfverheerlijking elke schrijver die hem persoonlijk niet aanstaat dood zal analyseren en slechte kritieken zal geven, enkel en alleen vanuit een zelfaangemeten misplaatste arrogantie. Op de laatste kom ik zo terug.

Wist u dat het huisvrouwen zijn die doorgaans de boekjes van de Bouquet reeks vertalen? Je ziet ze wel liggen, in de leuteratuurbak van de buurtsuper, gewillig leesvoer voor uitgebluste moeders en smachtende tienermeisjes met nul liefdestoekomstperspectief. Jaargang 174 aflevering 37 zijn we inmiddels ofzo, en dat allemaal met variaties van slechts drie originele verhalen. Net zoiets als het ouvre van de Pet Shop Boy’s, die zongen ook steeds hetzelfde liedje in steeds een ander jasje. Goed, er is vraag naar, je houdt het niet voor mogelijk maar het verkoopt als een tierelier. Maar al die boekjes moeten dus wel uit het Engels vertaald naar het Nederlands want de gemiddelde Bouquet lezeres spreekt geen woord buiten het dorp. En dat doen dus doorgaans andere huisvrouwtjes die wel Engels spreken. Want als schrijver moet je dan toch al wel diep gezonken zijn, als je dat er bij zou moeten doen om een plakje kaas op je boterhammetje te kunnen leggen. Begrijp me niet verkeerd, niets tegen huisvrouwtjes. Ik ben zelf huisvrouwtje en ik heb dan geen borsten maar ik kan poetsen als een Spakenburgse. Maar ik dwaal af, lieve lezer.

Wat heeft dit nu allemaal met elkaar te maken, vraagt u zich af. Nou, dat is wel een grappig verhaal, zal ik u zeggen. Het gaat over zo’n laatsgenoemde recensent. Ik spreek zijn naam niet uit indien dat niet nodig is en nu is dat ook niet nodig dus laten we het er op houden dat de initialen van recensent gelijk zijn aan de initialen van zijn leuteraire website, iets met een C en een B. Wat wil het verhaal? Zit er deze week iemand bij me op de bank die per ongeluk een gesprek van een redactrice van de Nederlandse Bouquet reeks kon mee beluisteren. Blijkt dat recensent bij wijze van sollicitatie een Nederlandse proefvertaling van een Engels Bouquetje aan redactrice aangeboden heeft. Helaas, het mocht niet goed genoeg zijn, recensent is afgewezen. Kijk, dan bezie je zo’n recensie van bewuste recensent de volgende keer toch met een andere blik.

De beste stuurlui staan nog steeds aan de wal, gelukkig. Wie vaart er mee naar zee, naar zee?

Check het hier

Het is weer zover, de mooiste slam van het jaar, en alles ter ere van de Internationale Vrouwendag, de Vrouwenslam.

En nog steeds is SLAMersfoort de enige slam in Nederland met dit prachtige concept, mannen niet toegestaan anders dan in het publiek om te bewonderen. Deze avond behoort de vrouwen toe. En wat voor vrouwen.

Voor u zullen optreden, de dichteressen:

Jolies Heij

Erika Destercke

Tifène Huchet

Hanneke van Eijken

Jelou

Karin Beumkes

Muziek is van Nadie Reyhani, check haar hier: http://www.nadiemusic.com

Aan de jurytafel Ineke Wolf, Karin Horst en Janneke van der Meulen

En de presentatie is wederom in handen van de mooiste vrouw van Nederland (na mijn eigen vrouw natuurlijk) Upperfloor.

Dus maandagavond naar het kleinste café van Amersfoort, wees er snel bij, er is plaats voor 40 mensen.

Café ToasT

Hof 38

Amersfoort

Aanvang programma 20.30 uur, entree is wederom gratis.

Zie jullie daar.

Check het hier

Zondag is het weer zover, de 6-de voorronde van de KarGADOORslam. Wees welkom met vriend en vijand, het maakt niet uit, poëzie is ook verbroedering.

Voor jullie zullen het podium betreden:

Mario Reijnen

Niels Wildschut

Tifène Huchet

Daniël Rewijk

Maarten Schenk

Wibo Kosters

Er is nog plek voor 1 dichter, wie zich geroepen voelt kan mij mailen via het contactformulier op mijn homepage.

Uiteraard is er weer live-muziek, laat je verassen.

Aanvang programma 14.00 uur, entree als altijd gratis.

Dus zondag 7 maart naar de Kargadoor

Oudegracht 36

Utrecht