dichtbijgijs.nl

dat zou je toch niet zeggen, Jan

als iemand zo je foto ziet

of hoe je ogen levend nog

de dood wellicht allang omarmden

hoe geen gedicht verlichting bracht

je nachtenlang in zwoegen zweeg

tot al wat viel de stenen brak

en eindelijk het zand bezat

het zijn de foto’s van de doden

dat de ogen levend nog

en wat ik er in gloeien zag

© GtH

This entry was posted on Monday, February 15th, 2010 at 8:50 pm and is filed under Mijn Poëzie. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.