Martin Beversluis wint de zesde voorronde van de KarGADOORSLAM, jury en publieksprijs – Nicole Teunissen zilver

Niet helemaal op zijn sloffen won martin beversluis de kargadoorslam ik dacht #6 van 2010. met Nicole Teunissen verzorgden zij een prachtige finale. in de jury NK poetryslamkampioen ellen deckwitz – zij liet er geen twijfel over bestaan: martin was de meest complete performer vandaag en inhoudelijk was alles in orde. de hoogtepunten van nicole wisselde zij nog af met regels die ze soms beter kan weglaten. haar performance per ronde beter en meer afwisselend. het wachten is nog op de overtreffende trappen van haar performance. kwestie van tijd maar dan staat er ook een performer van bijzonder nivo. luister nog eens haar youtubetekst hieronder en u weet dat ik niet overdrijf.nicoles poezie is een bijna afgeronde zoektocht naar de omgekeerde wereld die toch ook rond blijkt te zijn. het is de ‘umwertung aller werte‘ – genadeloze observaties en daar waar zij in eenvoudige woorden de taal van het absurdisme laat horen is zij weergaloos. nu was het nog net te vaak “dit gedicht heeft geen echt einde dus dan is dit een gedicht” – net te vaak haalde constructie de eenvoud open. zo won de lenin onder de slammers martin beversluis – hij die met humor de merkwaardige buitenwereld wist te beleggen, die ons liet dromen toen we er aan toe waren. uitgebalanceerde slampoezie om bij weg te dromen. met zijn gebiedende wijs – droom! ons wakker schuddend. twee finalisten een finale waardig. de vier anderen niet.

drie juryleden op precies hetzelfde uit. we deelden geen doekjes uit tegen het bloeden. als je onder de streep acteert kun je het maar beter wel horen. wij dachten daar kun je je voordeel mee doen. de actrice

 

alda van tongeren gaf ons een inkijkje in het betere amateurtoneel. een van de vrouwelijke juryleden sprak: “als de overgang zo is dan wil ik liever voor de overgang sterven” . het was poezie om te overtuigen, de verbitterdheid met een poetisch sausje overgoten. bezield maar nietszeggend sprak een ander jurylid. het kon nog veel erger:

 

Yvette Evers. het is een misverstand om te denken dat poezie overal maar voor gebruikt kan worden. als je zelfmoord pleegt in je teksten doe het dan in godsnaam op een consistente wijze. vroeger moest je de kleding aan van het huis, kreeg je een elektroshock – nu moet iedereen schrijven – als het gedichten zijn hoor je een angstaanjagend krassen van de pennen. angstaanjagend was het wel ja.

 

jim keulemans werd door gijs ter haar aangekondigd als de oudste slammer van Nederland. 86 jaar. daar kan de ouwe aachenende een puntje aan zuigen dacht ik. maar de ouweaachenende kan dichten. hier werd haagsche deftigheid geserveerd op een schaaltje lucht. leeftijd is geen alibi. hij kan beter schilderen dan dichten – dat was een vermoeden. in deftige kleuren is realisme in verf best te pruimen.

 

Andel Soree hiphopte over andel soree. schreeuwend sloeg hij zich door de eerste ronde heen om bij zichzelf uit te komen in de tweede. geen nuances, voor de hand liggend rijm, moralisme dat overal opduikt, maar de poezie was ver te zoeken. een jurylid had een zwak voor hem.

 

© Pom Wolff

Bron: www.pomgedichten.nl

 

Foto hieronder: Martin Beversluis – de Lenin onder de dichters

 

martin-beversluis.jpg

Geef een reactie