Visioen in B-Majeur
als het net geregend heeft. een dronken lucht zich langzaam droogt de straten platen glimmend glas dat vluchtig door de goten stroomt als het een mooie avond is waarvan men later zeggen zal dat de uit zand gestampte stad met parelmoer beslagen was als daar een stilgezwegen lamp haar daags verstommend liedje zoemt dat elke nacht een naaste zoekt in de echo’s van passanten als ik dan in een chique portiek, een beetje quasi-nonchalant, met volle zinnen in de mond, de handen losjes in de zak alsof passanten niet bestaan geen man in een portiek vermoeden omdat hij op die ene wacht die duiding geeft aan dit visioen als jij dat bent, dat je stopt zie me aan en leg me zacht het zwijgen op met al wat weegt tot ik weer naast je wakker word © Gijs ter Haar