SLAMersfoort 2009 – de jaarfinale – het verslag – oude rotten tegen jonge honden – Pom Wolff onbetwiste winnaar.

Wat een avond, vrienden, wat een avond. Het was  weer een jaarfinale zoals we dat gewend zijn van SLAMersfoort. Bommetje vol was het deze alweer 6-de jaarfinale in theatercafe Borra. En hoewel de avond een melancholisch tintje had, Borra gaat over in andere handen en SLAMersfoort moet verhuizen naar een andere nog nader te bepalen locatie, was het vooral de begeestering van geweldige poëzie die de boventoon voerde. 10 Topdichters in da house, Daan Doesborgh moest afzeggen maar dan waren nog steeds over:

 

Marein Baas, Sander Groen, Loes Vlaming, Wibo Kosters, Pom Wolff, Robin Veen, Peter Knipmeier, Martijn Holtslag, Joost Oomen, Jolies Heij.

 

In de jury als altijd Wichard Maassen, Ineke Wolf ( met 1 f ), en de winnaar van vorig jaar , Ellen Deckwitz .

 

Eerste ronde, iedere dichter 4 minuten, 4 moeten er afvallen. De hoed van oma Cornelia zegt dat:

 

Robin Veen mag beginnen. Rust daar een vloek op? Zeker weten, en waarom zal altijd een raadsel blijven, is het omdat de dichter nog niet warm is of ligt het aan de jury, moet die nog op temperatuur komen? Aan de poëzie ligt het niet, wellicht toch het te pregnant aanwezige papier? Wat het ook is, Robin is na de eerste set de eerste afvaller.

 

Sander Groen, zenuwachtig, zijn derde slam, zijn eerste jaarfinale. Organiseerde het prachtige podium in Vlaardingen op zondagmiddag dat helaas niet meer bestaat. Aardige jongen, schrijft ook hele mooie dingen, maar mist hier de podiumervaring om met de rest mee te komen. Valt wel goed in de smaak bij het publiek en heeft een mooie set, maar helaas, Sander is de tweede afvaller.

 

Loes Vlaming, prachtige teksten, voorgedragen met een stem die in breekbaarheid uitblonk, geen andere stem past bij deze poëzie. Wat dat aangaat klopt het helemaal. Loes trots rechtop, waarlijk een dichter die voordraagt. Maar net te ingetogen, te lief, te zacht. En al was het muisstil, Loes was de derde afvaller.

 

Martijn Holtslag, de jongste dichter, vierde zijn 17-de verjaardag. Had in augustus de publieksprijs gepakt. begon met een gedicht waar hij daar de hele tweede set mee vulde en op advies iets ingekort heeft. Dat heeft hem de vierde prijs opgeleverd in de schrijfwedstrijd Geheimen van de linie, mede georganiseerd door Zimihc. Martijn gaat er nog wel komen, hij moet zijn rap- schema’s nog  een beetje loslaten, maar dat gaat vanzelf als hij blijft meedraaien. En al was hij jarig, vandaag was het niet genoeg voor de jonge hond, Martijn was de vierde afvaller.

 

Tweede ronde, 6 dichters, iedere dichter 4 minuten, 3 moeten er afvallen.

 

Wibo kosters, doet het goed, is volledig los van zijn papier, een slammer die zich steeds verder opwerkt. Hij hoort er al bij, die gast. Zijn twee rondes bij elkaar prima in elkaar gestoken, maar we zitten nog maar met 6 dichters en een jaarfinale van SLAMersfoort staat garant voor het neusje van de zalm. Wibo moet afvallen.

 

Joost Oomen, de tweede jonge hond, 19 jaar maar met hoed en baard. Heeft heel wat publiek mee, SLAMersfoort heeft nog nooit zoveel leuke knapperig jonge meisjes gezien, leve de poëzie. Het is met zekerheid een slammer, in beide sets schreeuwt hij zijn tekst het publiek in, de microfoon bijna overbodig. Niks mis mee, maar de inhoud haalt het net niet bij de meer ervaren dichters van de avond. Joost moet afvallen.

 

Jolies Heij, net als Wibo een dichter die carrière aan het maken is, vasthoudend ook. De laatste vrouw van de avond die nog meedoet. Ze doet het prima, ze slamt, ze kijkt je aan, ze is duidelijk te horen, de tekst is goed. En toch klopt er iets nog net niet helemaal, als ik er mijn vinger op zou moeten leggen zou ik zeggen dat er nog iets meer flow in mag. Jolies moet afvallen.

 

Pauze, publieksstemming, Muziek van André van Egmond, goser, check hem hier. Koop zijn nieuwe CD.

 

Derde ronde, 3 dichters, iedere dichter 5 minuten, er kan er maar 1 winnen.

 

Marein Baas, heeft het niet zomaar tot de derde ronde geschopt met zijn eerst twee sets. SLAMersfoort schijnt vandaag Marein zijn podium te zijn. Er is geen papier, er is alleen Marein en Marein is het woord en het woord is goed zoals het is. Het is stil, zoooooo stil. Hier staat het complete beeld van een slammer met geweldige poëzie, alles klopt.

 

Pom Wolff, was invaller in juni, pakte daar maar meteen de winst, onvoorbereid. Het is niet vreemd dat Pom in de finaleronde staat, dat is eerder standaard dan uitzondering en wie hem kent weet waarom. Het is vandaag niet anders, na twee sets waarin hij steeds warmer draaide is hij nu vol op toeren. Er is papier, maar dat is hier geen belemmering, hier staat een sjamaan te bezweren.

 

Peter Knipmeijer, consistente dichter, alle tekst is goed, melancholie, humor, sarcasme. Het is er allemaal. Ook bij Peter geen papier deze ronde, doet zijn set bescheiden, Peter is niet zo van de drama, rustige jongen. Het publiek hoe dan ook net als bij de vorige twee dichters  aan zijn lippen.

 

Terwijl de jury zich terug trekt en wij de bar bestormen is er weer muziek van André van Egmond, nu met de band Fact in the Fiction, wat een gasten. Wereldgasten.

 

En dan het grote moment, er is druk gespeculeerd, sommigen zijn er van overtuigd dat Marein de winst pakt, anderen weten zeker dat Pom of Peter vandaag niet te verslaan waren, maar de jury was al na 10 minuten beneden. Met een unanieme uitspraak.

 

Na de dubbele winst in de jaarfinale van 2006 is dit jaar winnaar van de jury en SLAMersfoorter van het jaar 2009: Pom Wolff

Pom pakt de 150 Euro en een directe plaatsing op het NK Poetry Slam 2010.

Hij besluit met De Hema.

 

En toen restte ons niets dan het bekendmaken van de publieksprijs en ook daar bleek de verdeeldheid van het publiek met een top 3 van 11, 12 en 13 stemmen. Maar de winnaar met 13 stemmen: Peter Knipmeijer

Peter pakt de altijd overweldigende boekenstapel en een plek op de halve finale van het NK 2010

 

Willem had voor iedereen nog een CD van Joop & de Begonia’s geregeld, dank je Willen. En na een laatste applaus waarbij gelukkig niemand in de gaten had dat ik een traantje nog maar net kon bedwingen was deze avond voorbij en het doek voor SLAMersfoort op het gezelligste podium van Nederland, het theatercafe Borra van Willem Borra, gevallen.

 

Ik wil iedereen bedanken die in de laatste 6 jaar aan het succes  en de good vibes van dit podium bijgedragen heeft. We gaan door al weten we nog niet waar, maar je gaat het te horen krijgen. Tot volgend jaar, tot seizoen 7.

 

Gijs

 

pom-wolff.jpg

Pom Wolff – foto Ben Kleyn

 

 

Geef een reactie