dichtbijgijs.nl

In opdracht, voor de Uitgelezen Wandeling Amersfoort, 27 sept 2009.
Gedicht voor het Havik

hier staan we op geschiedenis
soms sluit ik hier mijn hoofd en wis
elk beeld van het heden uit mijn ogen

dan varen schepen af en aan
met graan voor brood en bier beladen
mannen sjouwen kromgebogen
vrouwen gaan in wijde kleren
en op de hoek staan fijne heren
de handen in de zijden mouwen
het gepeupel op de kade
uit de hoogte te aanschouwen

‘k verzin dan zelf een zeemanslied
van weduwenverdriet of geuzendaden
laat het in het water vallen
de wereld in, de weidsheid tegemoet
en weer terug opdat ooit later
hier een kind zijn ogen sluit
de schepen ziet, mijn liedje vindt
en weer van wind en water weet

© GtH

In opdracht voor de Uitgelezen Wandeling Amersfoort, 27 sept 2009.
Gedicht voor De Kei

hoe die kei daar lijdzaam ligt
te slapen lijkt
onaangeroerd de eeuwen slijt
schijnbaar niet te raken
terwijl de zotheid van de mens
dagelijks langs zijn sokkel glijdt

die kei van Leusderhei ontheemd
een vreemde in de grote stad
omdat een jonkheer voor de grap
een weddenschap te sluiten had
om krakeling en gerstenat
en om zichzelve te vermaken

bespot en in de grond gestopt
koud in slaap weer opgegraven
om nog in bitterzoet ontwaken
naar zijn laatste plek gedragen
maar vraagt zich iemand wel eens af
hoe het hem vergaat, zo gans alleen

misschien wil hij hier helemaal niet zijn
wie weet nog echt hoe keien treurig kijken
in deze tijd van schampere schijn
luister, hoor de stilte breken
zijn zwijgen gaat door merg en been
zo’n kei is niet gemaakt van steen

© GtH

Check het hier

Na de superfinale van 6 september gewoon maar meteen door met het nieuwe seizoen, mensen. De eerste voorronde van een nieuw slamjaar begint met oudgedienden en nieuwe namen. Voor jullie gestrikt heb ik de dichters:

Maaike Elise van Steenis
Coen van der Spek aka Rijminstructeur
Martin Aart de Jong
Patrick Prins
Chatfant
Lucienne Kohler

Muziek is van Jane on the Roof.
Keigoed. Check haar hier

Dus zondag 4 oktober, aanvang 14.00 uur, inloop vanaf 13.30 uur.
Kargadoor
Oudegracht 36
Entree gratis

Zie je daar, zie je Kargadoor

Vindt je zodra Mike ze ge-upload heeft hier.
N-joy.

Gijs

Peter.M van der Linden winnaar van de grande finale van de kargadoorslam 2009. hij vertegenwoordigt utrecht en de kargadoor op het NK. Zie hier de naakte mens die tot zichzelf gekomen is. Hij neemt de ruimte in en waar hij is daar kan geen ander lichaam zijn. Zo is hij een wet in zichzelf. Een natuurwet. De wet van peterM van der linden. Hij die in zijn eentje een ieder geldende wet vertegenwoordigt. Van volume en van het lichaam en de ingenomen ruimte.

Er is veel zo niet heel veel te vertellen. De kargadoorslam hield vandaag een grande finale. En het was een grande finale. 11 keer top. Onmogelijke keuzes. Een stabiele jury, een stabiel publiek. Vier finalisten uiteindelijk – daniel vis en wibo kosters van het publiek, daan doesborgh en peterM van der linden vanuit de jury. En we vierden wat mooi was. De jury versterkt met Wilma van den Akker, de enige levende dichteres naar wie nu al een prijs is genoemd – DE WILMA VAN DEN AKKER PRIJS. Zij aarzelde tussen tuvit slomi en daniel vis – geraakt door de poezie van daniel in de tweede ronde reikte Wilma de Wilma van den Akker prijs uit aan deze dichter. lees wilmaas overrompelende overrompeling hier op haar site - met filmbeelden van bjorn van rozen
De keuze uit 11 dichters in deze jaarfinale was onmenselijk. ellen deckwitz was aan het haken. afgehaakt. Alle dichters/slammers presenteerden 2 x 3 minuten. Ga er maar aanstaan.

David Boelee– de perfectie die in de eerste ronde net niet de boer wist te raken die hij liet voortploegen. In de tweede ronde huilde een jurylid over zoveel moois. Een vormvaste performer.

Max lerou – dichtte tot op de huid over dichters. Geen dichter die dichter tot op het bot weet te schrapen. In de kelder klonk het net te hard. Een beetje nerveus in de eerste ronde. De dichter die in deze ronde vanuit de zaal dichter op het publiek wilde en vergat dat het publiek in het donker zat. Wat moet ik zeggen schreef een jurylid – tis max!

Jan bais pleegde zelfmoord – ga terug keer om. De wereld in jan bais stuurde hij de wereld in. De wetten van de logica (wiskunde is waar) waarbinnen altijd mensen. ‘ Sindsdien STARIK uit het raam’ verstond ik. Mijn god we hebben weer een dode dacht ik. Jan bais was de dichter vandaag “ buiten elke categorie” – hij had zomaar kunnen winnen. In zijn gekte had ACG het nakijken. De avantgarde gevangen in een systeem. We waren er nog niet aan toe. De angst sloeg ons uit in het weten dat wij ook in zijn logika passen. ‘ Neuken is einde doe.’

kila en babsie- waarom moet perfectie altijd eindigen in een perfect moment. Met kees bijvoorbeeld. Waarom moet perfectie altijd eindigen voor zij existentieel had kunnen worden. Een perfecte show en het scheelde zo vreselijk weinig – de finaleplaats net niet - dat wij er scheel van zagen. De inhoud boven het nivo getild van wat je denkt als je kila en babsie zegt.

Tuvit shlomi zij woont in den haag als zij thuis is. De aankondiging. Woorden die haar performance kenmerkten. Elk woord staat precies daar waar tuvit het woord wil hebben. En ze heeft het woord. We hoorden kouwenaar doorklinken in de eerste ronde, we hoorden in een formidabele tweede ronde een herboren sven ariaans. Het toneelmatige verlaten. Het is zoveel ik. Te veel roze op een zilver plaatje. Schreef een jurylid. Een ander jurylid schreeuwde – voor mij is zij de winnares vandaag. zo waren de stemmen verdeeld na haar optreden.

ACG Vianen
Een bijzondere ronde - ingekeerdheid – nog even jong – hoe in een woord – even - kan schuilen wat uiteindelijk verwordt tot kreukels in een jasje. Hoeveel anorexia is in hem geslopen. Dit is een echte vraag. We zagen een broodmagere acg op de bühne. Als of het leven vandaag morgen niet meer wil halen.
In de tweede ronde trad er opera in de slam – zonder letters zonder woorden. Klanken als of ook de taal het leven liet.

Jee kast begon met een ontbijtje – een beetje ontbijten – om op te vreten. We zaten klaar – ook dat nog – kast in topvorm dachten we maar het ontbijtje was beperkt houdbaar. ACG sloop in deze kast in het tweede gedeelte van de eerste ronde. Engagement in de tweede ronde. De dichter vol waar een dichter vol van moet zijn om in vrijheid zijn woorden te kunnen geven. Om een doel te kunnen hebben. De eerste ronde brak hem op. zo oordeelde de jury – na het ontbijtje. Het raakt wel hoor schreef een jurylid. Zelfs een jee kast met paier raakt me. papier bedoelde ze. de grandmarnier nog in haar mond.

De vier finalisten – en ook de jury kwam uit bij deze vier namen:
Daniel vis de dichter. peterM kreeg vier keer JA. Daan doesborgh en wibo koster.
De jury besloot tot peterM en daan doesborgh. Het publiek eiste wibo kosters en daniel vis.

daniel vis – finalist – staal door film – een dichter die de woorden op afroep beschikbaar heeft. Grauwe beelden. Ik wil niet voor gek staan later – sprak een jurylid. Ik wijs deze dichter niet af. Geen slammer daniel dat was de reden waarom hij niet de winnaar was. Als breukers een dichter zoekt dan vindt breukers daniel vis.

Wibo Koster – finalist die uiteindelijk met lege handen stond. Door het publiek in de finale gewenst. En na de finale ronde – vanwege het staken der stemmen van het publiek met 17 stemmen geeerd tegen daan doesborgh met 18. Ja we dragen zeeman. En eigenlijk droegen we allemaal wibo op handen. De eerste ronde was goud waard. In de tweede ronde kwam hij net iets minder binnen. Tegenover de kanonnen om hem heen. Het is slam, het is de maatschappij, het is de taal, het is de verwondering die alles een kwartslag de slam in draait. Het is nog een jaar wachten wibo. De paus in koster is weer los. Schreef het jurylid naast me. Wat zij ermee bedoelde mag god weten.

daan doesborgh Venlo in utrecht. DIT IS – zijn gedicht in de eerste ronde – dit is daan een voortdurend dichterschap sprak de jury. Groter dan of gelijk aan het gedicht sprak daan. Ader zal 2 zijn. Zijn laatste woorden in de eerste ronde. Er sprongen tranen in mijn ogen van de liefde die daan beschreef. Schreef een jurylid. Zijn tweede nog beter. Nog sterker. Er rijdt een trein van pijn voorbij. Sprak daan. In de derde ronde. Hoe je gek van de pijn kan vertederen. Sinds bettie de vu beheerst slammen slammers over ziektes meneer wolluf. schrijft u dat er wel even bij. En zou de derde ronde - op zich - bekeken zijn dan was daan doesborgh de winnaar geweest. Het publiek bracht hem daarvoor de publieksprijs. En zijn ticket naar de halve finale NK. De jury oordeelde over drie rondes. En uiteindelijk kreeg peterm 4 stemmen jury en daan drie.

PeterM van der linden het T2 VW busje op zijn borst maakte vaart – door de dichter al snel ingehaald rijdend in de wondergleuven van marlene dietrich – hoe krijg je een eeuw in een gedicht. Lees peterM, beluister hem. absoluut hoogtepunt van de middag was de bonte stoet dichters die hij met kruidenboter voorzag. een ingedraaid slamnummer waarin de dichter voor spiegel staat. peterM was vandaag katachtige tumor in letterland. een jacob cats. peterM verenigde vandaag max lerou (dichter op je huid) en daan doesborgh (er rijdt een trein van pijn voorbij) in wibotaal zijn alzheimer in de wondergleuven van marlene bracht hij katachtige tumor in slammersland. Het persoonlijke overstegen (waar daan uiteindelijk in krepeerde) spiegelde peterM van der linden in eigen persoon ons de wereld in een breder verband en wondertaal. Zijn tweede bundel binnenkort bij breukers.
Ga er maar aan staan. Begrijpt u wel? Einde als. Einde doe!

EN BJÖRN VAN ROZEN WAS ZO MOOI

en hoe ze het voor elkaar heeft gekregen. vast jurylid en als een kado aan iedereen in deze grande finale - haar kookkunst. PANDORRA liet haar keukentje blauw walmen en serveerde een warm buffet voor iedere bezoeker, voor iedere dichter voor elke aanwezige. een kado voor de kargadoor. een groot applaus. ook voor mike haar zoon die moeder hielp. we proefden pandorra en we namen ja we namen.

© Pom Wolff. Bron: www.pomgedichten.nl

Check het hier

Het is bijna zover, lieve vrienden, het komt er aan. Nog luttele 3 dagen en het is 6 september en als je dit morgen leest ( voor jou vandaag ) zijn het er nog maar 2 en zo kan ik nog wel even doorgaan maar daar gaat het niet om want het gaat natuurlijk om:

Jee Kast
David Boelee
Max Lerou
Ellen Deckwitz
Acg Vianen
Daniël Vis
Peter M van der Linden
Daan DoesBorgh
Kila & Babsie
Tuvit Schlomi
Wibo Kosters

Wat een line-up, mensen, ga er maar aan staan,of kom gewoon kijken en luisteren. En pik dan ff meteen de muziek van Björn van Rozen mee en wie weet komt Anne van Schothorst ook nog met haar harp, maar hoe dan ook maakt Pandorra tapas voor 6o mensen, kom een hapje mee eten.

Kargadoor
Oudegracht 36 Utrecht
Aanvang programma stipt om 14.00 uur, einde rond 18.00 uur
Entree is wederom gratis.

Be there or be square

Lees hier het verslag

Het is vrijdag, het is dichtersavond in Amersfoort. Gijs heet ons allen welkom onder de paraplu van Borra. Het dondert, en niet zo zuinig ook. De bliksem raakt de Lange Jan, zo hoor ik de volgende ochtend,  en sirenes krijsen door de stad.  Dat het binnen ook zo tekeer gaat, dat zullen we weten! Er zijn er maar drie. Het is een schande. Op dit mooie podium. Maarten wil het wel proberen. Maarten, al eens eerder op dit podium, maar hij heeft geen gedichten mee en kent zijn werk niet uit zijn hoofd. Een pen en een schrift maakt hem een dichter.  Er zijn er vier. Da’s genoeg, da’s prima. Maarten Schenk mag direct beginnen. Hij overdondert ons. Hij heeft een strakke blik, in de zaal en op de wereld waar hij maar geen onderdeel van uit wil maken. Hij trakteert ons op vers gebakken poëzie, en Borra ruikt naar sperma en spiegels. Gelukkig weet Maarten ons te vertellen dat spiegels te negeren zijn. Maar Maarten is dat zeer zeker niet. Het podium is nu voor een jonge vent. Met een muts op zijn kop, dat doen die jonge mannen nu eenmaal. Dat hou je niet tegen. Ook zijn poëzie houden wij niet tegen. Hij stroomt, hij rapt. Hij noemt het dan ook geen poëzie, maar spoken word en dat maakt precies het verschil. Dat het een muzikale jongen is spat van het podium; hij slaat met een prachtige dictie kraakheldere taal de zaal in. Geëngageerde jonge honden poëzie.  Kilo’s en meters liefde heeft hij over.  Zijn naam: Martijn Holtslag. Hou die in de gaten. Peter Knipmeijer. Een reus. Kleine taal, grote beelden.  Ruw, maar niet rauw. Kwetsbaar, maar niet fragiel. Een dichter, pur sang. Ik geniet, en vergeet aantekeningen te maken.  Hij raakt mij. Het lijkt mij geen makkelijke opdracht, na zo’n man het podium te beklimmen. Sander doet het, staat stevig  en mooi te performen.  Dat kan hij best.  Hij hangt wat in de clichés, dat is jammer, want hij kan goed schouwen, deze man, maar slaat daarmee zijn eigen ogen dicht. Hij zal authentieker moeten worden, om zich te kunnen meten aan grote namen. Hij heeft de ogen van een dichter, hij heeft het lef van een slammer, hij heeft een prachtige voordracht.  Ingrediënten genoeg, nu wel nog gaan dichten. Ergens tussen de dichters komt André van Egmond met zijn band.  Sufjan Stevens, noemt mijn naamgenoot uit het publiek hem. Hij doet mij denken aan Dylan, Springsteen, Bright Eyes. Maar vooral aan zichzelf, wat een man, wat een stem, wat een geweldige artiest. Ga hem eens zoeken op www.andrevanegmond.nl In omgekeerde volgorde zien we de mannen nogmaals langs schavot schuiven. We hangen niemand op, integendeel. De jury beraadt zich kort en krachtig, het is duidelijk: Martijn verrast, maar heeft nog een te prille kijk op de zaak. Hij wil veel te veel vertellen in een klein moment en slaat daarmee de plank mis. Hij kan wél een prachtige performance neerzetten die jonge hond. Sander, zoals genoemd, mist de eigenheid die nodig is om een slam te winnen of om van poëzie te mogen spreken.  Maar ook hij is een winnaar in de dop, let maar op. ? Twee blijven over voor de finale. En voor het eerst in Borra een ware battle!En wat voor één.  Het hield het midden tussen stand up comedy en poetryslam. Een finale vol god, sperma en mosselvocht. Stand up poetry, noemt Ineke het later. Maarten, de verrassing van de avond, brengt snelle, spannende zinnen. Slaat het hoofd van zijn opponent. Maar Peter duikt, ontwijkt en slaat Maarten met pure poëzie van de bovenste Slam plank van het podium. Hij wint en weet zich op de lijst te zetten van de nu al legendarische jaarfinale in december.  Zijn toegift toont zijn kunstenaarschap :Poëzie. © Gerben de Ruiter