JAN BAIS WINT # 10 IN DE KARGADOOR -een absolute sensatie - publieksprijs voor Jolies Heij
Het verslag van de vpprzitter van de jury: Pom Wolff
JAN BAIS winnaar van de 10e editie van de kargadoorslam maakte in de tweede ronde alles waar. een overgetelijke performance - en zo schond hij de slamwetten. zo een ronde moet de finale ronde zijn. na zo een ronde kom je er zelf niet meer over heen. de dag in een gedicht - de mens in een dag - de tijd de poezie in geklonken. in afgepaste waanzinnen tracht de dichter vat op de wereld te krijgen, de poezie in te draaien zodat de wereld voor altijd niet anders meer dan als dolgedraaid te beschouwen is. in jan bais taal - in een slamperformance zonder weerga. brengt hij de dag, in een gedicht, de mens in een dag en de dag in de tijd naar het einde van de dag, naar het einde van het gedicht, naar het einde van een mens. een natuurlijk evenwicht bereikt - de leegte: EINDE ALS - GA TERUG - KEER OM.
jan trof in de finale MARTIJN HOLTSLAG. ontwapenend jong. binnenrijm, binnenklanken om zijn boodschap in te kleuren. hij is er bijna. kippenvel soms. zoekt nog te veel naar mooie woorden. schuwt rapelementen niet. in de finale een verlichte reis in een metafysisch al om abstracties te plaatsen waar hij zelf in blijft geloven tot hij haar heeft gevonden.
jan trof in de finale publiekslieveling JOLIES HEIJ. zij probeert wel erg veel mooie zinnen te maken voor ze tot haar punt komt. begint ‘ het echte’ te raken sprak een ander jurylid. ‘in een skelet gaat de zon onder’ - zo is het maar net. haar finaleronde indrukwekkend over haar slamreis naar dusseldorf. geen duitser daar ontkwam aan haar bijtende observaties. geen woord, geen klank.
het gedicht over zeeland en haar vader indrukwekkend - daar waar ze zeeland raakte was haar poezie puur natuur. buiten zeeland heerst vaak de woede die authentiek overkomt. alleen de teksten moeten nog iets geraffineerder dat het lijkt alsof er niet aan gesleuteld is.
toen jan zijn tweede ronde nog niet had gedaan - na de eerste ronde dachten we dat LOES VLAMING zonder meer vandaag deze slam zou winnen. in een prachtige concentratie - hoe ze haar duim op haar middenvinger weet te leggen - weet ze de eenzaamheid door tegeven in alle facetten. van verlangen nog, van de woede, van de berusting. in de tweede ronde net over de top. in het kaarslicht van jan van veen - die het weliswaar in dertig jaar niet gelukt is om een regel loes - in die echtheid die haar tekent - door zijn ether heen te jagen, kwam ze te gevaarlijk in die buurt. kunst en kitsch vielen in ronde twee over elkaar. ze beoefent een gevaarlijk genre. poezie van mens tot mens: “ik zal je dicht bij je lichaam denken”
AARON MIRCXK bracht verhalende poezie, impressies, observaties. gijs deed een tekst van hem en bracht zijn woorden tot leven. de performancekant niet ontwikkeld - hoorden we een moeilijk te volgen dichter omdat hij te snel sprak. ergens voel ik dat met deze kwalificatie de dichter in hem geen recht is gedaan. aaron moet gelezen. dat zal het zijn.
© Pom Wolff. Bron: www.pomgedichten.nl
