KarGADOORslam # 11 komt er aan - 2 augustus 2009
Friday, July 31st, 2009Check het hier
Check het hier
Aanstaande zondag is het weer
KarGADOORslam
in de Kargadoor aan de Oudegracht 36 in Utrecht.
Met de dichters:Peter Knipmeier, Jaap Montagne, Hedwig Baartman, Wibo Kosters.
Gastoptreden van de weergaloze Joz Knoop
En muziek van Roeline van Calkar aan haar piano
.Aanvang programma 14.00 uur, entree gratis. Be there or be square.
Ik kwam hem weer eens tegen op Bead the Poetry in Dord, hij deed zijn witlofgedicht. Te mooi om hier niet te plaatsen. Dus bij deze een plekje voor Daniël Dee. N-joy.
Wat ik mijn verloofde nog moet zeggen voor de Apocalyps
Witlof is niet sexy, heeft geen selling head.
Hij zal met je vrijen als een strijkplank in je bed.
Witlof is de saaiste groente aller groentes. Dat beseft hij zelf ook terdege, daarom is hij zo verbitterd.
Witlof zal nooit zelfstandig zijn natuurlijke vijanden, zoals de chalara elegans of de wollige slawortelluis, ondermijnen of zelfs maar het hoofd bieden.
Witlof brengt geen serenade onder je balkon om je uit je bed te schudden. Laat de bloempotten dus gerust op hun plaats.
Witlof neemt je niet mee op vakantie naar een Bounty-eiland voor een cocktail onder een parasol.
Witlof zal nooit een pretpark bouwen, zoals zijn kwekers wel doen op hun braakliggende land.
Na de zoveelste oorlog was het land leeg, dus haar boeren bouwden een pretpark met een pythonachtbaan. Zij
nodigden iedereen uit, zonder entree te heffen.
Na verloop van tijd begonnen de bezoekers baldadig vernielingen aan te richten en de python kreeg een eigen
holderdebolder wiletje. Er vielen doden. Er vielen nog meer doden en er werden schouders opgehaald.
Witlof weet niet hoe te beklijven en witlof weet niet hoe een hart te veroveren. Het interesseert hem geen biet
Om verdere brokken te voorkomen prefereer ik derhalve bloemkool.
© Daniël Dee
Hij stond begin juli in de Kargadoor. Deze jonge dichter. Aan de voordracht wordt nog gewerkt, komt helemaal goed, maar met de tekst is alles al dik in orde. Daarom deze plek voor Aaron en zijn poëzie.
Overgoten met geblaf en geloof
In het begin zijn er een man en een vrouw
die geen naam bezitten immers het begin
een man en een vrouw die naast hen wonen
wel een naam bezitten immers doelloos bewust
een hond die uitgelaten moet worden
drie maal per dag en ik zal niet liegen
over de schutting het maakt wolkenhoog
de panden forten en buren slechte tantes
ik zou meer willen vertellen over de gewoontes
van Al en Jut en de hond in het speciaal over
de hond Boef is een mooie naam
het kan alles zijn vinden de bazen
onschuldig onbehaard puberend blanco ook
verkrachting en moord Boef is alles niet Al en Jut
ze zijn met moeite buren te noemen
ik doe mijn best de buren het lukt al ziet u
hebben geen hond zijn wel zindelijk
lezen de krant onderzoeken rijden een onopvallende auto
wel eentje op de zaak en ze zijn trots
op hun vruchten hun groen de tuin al het werk
dat ervoor verricht is was het waard
vol glorie schoffelen zonder gesprekken
stilte komt niet uit het asiel het is duur
ze koesteren liefkozen het het is niet zoals
de hond die nooit gehoorzaam aan gieter
of potgrond is dat nooit zou worden en alleen
van zichzelf zijn man vrouw en huis houden zou
jonge kwispelaar is tot nu toe zonder rede
in het verhaal betrokken zo lijkt het echter
de buren zijn gevuld néé overgoten
met het geloof dat Boef is opgeleid
gespecialiseerd door Satans zonder naam
te blaffen hard en schunnig elke dag en de hele dag of althans
wanneer ze proberen te genieten van zon regen
van weer in elk geval onwetend verdenken ze
Boef kan alles zijn en is dader schrijven ze maar de oermens
de oermens de echte schurk zingt vals buitenshuis
klinkt lachend kreunend en huilend dierlijk
geniet uit en inzichtloos maar zal hen nooit
kunnen leren vergeten te sterven
wij hebben ons van vier voeten laten verbannen
© Aaron Mirckx
laten we toch vooral binnen blijven
omdat er buiten niets dan stad ligt
steen om staal en dat er bloed vloeit
bij het leven weet ik ook al
dat er schapen zijn en wolven
daar wil je niet verblijven lief
daar dieft zich alles door de dag heen
ademt enkel aarde van een waardeloze weelde
er vallen vogels uit de lucht
een vrouw draagt vrucht van vreemde vaders
en op de akkers van weleer kraakt her en der
het kadaver van een kind waaraan de wind
zich speels vergrijpt
geen grond die hier nog heilig is
geen huid om in te schuilen
ik mis je lief je praat niet meer
je zit daar maar onfris te zijn
de kleine slaapt al weken door
en zelfs dit huis is niets meer
dan een hoofd om in te dwalen
maar morgen halen we het nieuws
© GtH
is dit dan poëzie
dat ik hier sta en jij
met mij niet minder
minnaar van eenzelfde taal
om hoe ze zich verwonderend weet
van ons vooral en dat wij goden zijn
dit brood ons hemels brood
maar zelfs dat komt op den duur
je strot uit en goden vallen diep
al lijkt het krap een meter
het stinkt naar bier en schone schijn
in deze put vol egokut en castraten
waar niemand ooit jouw vormen
in de verzen ving die je verdient
een vriend altijd een veeg te ver
en slammers van papiertjes lezen
is dat dan poëzie
dat noem ik nog geen liedje
pleisters op een lekkend lijk
een natte lap als alles brandt
© GtH
Het verslag van de vpprzitter van de jury: Pom Wolff
JAN BAIS winnaar van de 10e editie van de kargadoorslam maakte in de tweede ronde alles waar. een overgetelijke performance - en zo schond hij de slamwetten. zo een ronde moet de finale ronde zijn. na zo een ronde kom je er zelf niet meer over heen. de dag in een gedicht - de mens in een dag - de tijd de poezie in geklonken. in afgepaste waanzinnen tracht de dichter vat op de wereld te krijgen, de poezie in te draaien zodat de wereld voor altijd niet anders meer dan als dolgedraaid te beschouwen is. in jan bais taal - in een slamperformance zonder weerga. brengt hij de dag, in een gedicht, de mens in een dag en de dag in de tijd naar het einde van de dag, naar het einde van het gedicht, naar het einde van een mens. een natuurlijk evenwicht bereikt - de leegte: EINDE ALS - GA TERUG - KEER OM.
jan trof in de finale MARTIJN HOLTSLAG. ontwapenend jong. binnenrijm, binnenklanken om zijn boodschap in te kleuren. hij is er bijna. kippenvel soms. zoekt nog te veel naar mooie woorden. schuwt rapelementen niet. in de finale een verlichte reis in een metafysisch al om abstracties te plaatsen waar hij zelf in blijft geloven tot hij haar heeft gevonden.
jan trof in de finale publiekslieveling JOLIES HEIJ. zij probeert wel erg veel mooie zinnen te maken voor ze tot haar punt komt. begint ‘ het echte’ te raken sprak een ander jurylid. ‘in een skelet gaat de zon onder’ - zo is het maar net. haar finaleronde indrukwekkend over haar slamreis naar dusseldorf. geen duitser daar ontkwam aan haar bijtende observaties. geen woord, geen klank.
het gedicht over zeeland en haar vader indrukwekkend - daar waar ze zeeland raakte was haar poezie puur natuur. buiten zeeland heerst vaak de woede die authentiek overkomt. alleen de teksten moeten nog iets geraffineerder dat het lijkt alsof er niet aan gesleuteld is.
toen jan zijn tweede ronde nog niet had gedaan - na de eerste ronde dachten we dat LOES VLAMING zonder meer vandaag deze slam zou winnen. in een prachtige concentratie - hoe ze haar duim op haar middenvinger weet te leggen - weet ze de eenzaamheid door tegeven in alle facetten. van verlangen nog, van de woede, van de berusting. in de tweede ronde net over de top. in het kaarslicht van jan van veen - die het weliswaar in dertig jaar niet gelukt is om een regel loes - in die echtheid die haar tekent - door zijn ether heen te jagen, kwam ze te gevaarlijk in die buurt. kunst en kitsch vielen in ronde twee over elkaar. ze beoefent een gevaarlijk genre. poezie van mens tot mens: “ik zal je dicht bij je lichaam denken”
AARON MIRCXK bracht verhalende poezie, impressies, observaties. gijs deed een tekst van hem en bracht zijn woorden tot leven. de performancekant niet ontwikkeld - hoorden we een moeilijk te volgen dichter omdat hij te snel sprak. ergens voel ik dat met deze kwalificatie de dichter in hem geen recht is gedaan. aaron moet gelezen. dat zal het zijn.
© Pom Wolff. Bron: www.pomgedichten.nl

Niks gewonnen met Schrijf je Reis?

Geen nood: Zimihc organiseert wederom een schrijfwedstrijd, dit keer gaat het om de Grebbelinie, het thema is ”Geheimen van de linie” dus dat is lekker breed. Er is geen leeftijdsgrens en inzenden kan tot 4 september.
Eerste prijs is een mini laptop en een overnachting in een echte kazemat.
Check het op http://www.geheimenvandelinie.nl/