Oh mensen, je zal het maar gemist hebben. Deze vrijdagavond in het gezelligste theatercafe van Nederland waar dichters de hemel naar beneden swaffelden, waar Tom Waits verkozen werd boven de Stones, waar podium en publiek samensmolten tot een wezen, waar Martin Aart de Jong ons complimentair trakteerde op nóg een gave die hij bezit, waar de winnaar nu eens níet gefilmd wilde worden. En wat was er toch met Max?
Ze waren er allemaal weer uit alle hoeken van Nederland, geweldige dichters, alle 6. Nadat het publiek tussen 20.30 en 20.45, nooit op tijd, binnen was ging SLAMersfoort 2009 #1 helemaal los
Met Martin Aart de Jong die de aftrap van een poëzieavond wel beheerst, laat dat maar aan die jongen over. Ik schrijf geen zinnen, ik wil luisteren, maar de zinnen waren goed, Martin Aart steeds meer de slammer en de toon van de avond gezet, want weinig werd er van papier gedaan. Martin in de eerste en tweede set consistente poëzie, zet volgende keer dat statief aan de kant was de enige opmerking die gemaakt kon worden, en dat deed hij. Met Martin komt het helemaal goed. Goed genoeg was het nu al voor de finaleronde.
Melvin van Eldik het oudste paard op stal gisteren maar van een goed jaar. Deze man maakte 40 jaar geleden al muziek met verschillende formaties en heeft zelfs een keer in Toppop gestaan. Maar nu hier voor poëzie en die is minstens bijzonder te noemen evenals de dichter, overtuigd als hij het podium in neemt en staat, en zegt, hier sta ik en met mij mijn verzen, woordenstromend in volle zinnen. En al wie zegt dat overdaad schaadt heeft Melvin van Eldik nog niet gehoord, want dan weet je wel beter en wil je nog meer. Melvin ging door.
Olaf van Muijden maakte vijf jaar geleden samen met Helmer van der Sar het podium van SLAMersfoort al eens onveilig en ze wisten toen zelfs de Woorddansers te verslaan. Sindsdien heeft Olaf niet meer aan slam gedaan, maar gisteren kwam dan toch alles weer in poëtisch evenwicht. Mooie voordracht die de dichter niet even deed maar volledig was, één met de woorden in elke beweging, ingetogen maar dáár, op zijn plek. Olaf was 1 van de publiekslievelingen maar daarover straks meer.
Patrick Prins was er vorig jaar ook al maar als ik die jongen zie groeien zou je bijna zeggen dat het langer geleden moet zijn geweest. Het niveau lag de hele avond hoog en Patrick droeg daar zeker zijn deel aan bij. Ik kan alleen maar zeggen dat het eerste gedicht van de eerste set niet helemaal perfect was maar alles wat daarna kwam stond als een huis. Patrick was er 1 van het publiek.
Sander Groen van Winterwarmte, wie heeft er niet al altijd willen voordragen ware het niet dat Sander met het podium gestopt is, we zullen het missen. Sander de dichter kende ik nog niet, deed 2 verschillende setjes, de eerste boos, de tweede verlegen, en deed ze ook zo. Perfect uitgevoerd, voordracht en performance volledig op elkaar afgestemd. De poëzie net niet genoeg voor de finaleronde maar Sander was er weer wel 1 van het publiek.
Marein Baas wilde liever niet gefilmd, dit vanwege eventuele aankomende publicaties. Marein vindt dat mensen de bundel maar moeten kopen en wie dat niet doet mag het ook niet horen. En eerlijk gezegd mensen, ik kan hem geen ongelijk geven. KOPEN DIE BUNDEL. Oh Marein, wat heb je ons verrast. De eerste ronde nog niet helemaal lekker maar de tweede al uitmuntend. De spanning in de zaal te snijden, iedereen op het puntje van zijn stoel, wat een performer. Deed het neusgedicht zoals dat nog nooit gedaan was, volgens Patrick Prins. Oh mensen, dat neusgedicht, zo mooi, ik moest meteen aan een Zeeuws meisje denken die vroeger ook wel eens gedichtjes schreef, ben haar naam even kwijt. Marein ging door naar de finaleronde.
Ja en dan die publieksprijs. Er waren 3 dichters met het gelijke aantal stemmen dus er was een extra stemronde nodig die we in dit geval voor het bekendmaken van de finalisten deden zodat het publiek zich niet door jury kon laten beïnvloeden. Na handenopsteken bleef er 1 man ver boven de andere twee overeind en dat was een verraste Sander Groen. Sander zien we 11 december terug in de jaarfinale.
Maar eerst nog de finaleronde van de avond. Martin, Melvin en Marein, wat klinkt dat mooi, je zou bijna aan een nieuwe jeugdserie denken. Martin, Melvin en Marein gaan vissen, Martin, Melvin en Marein pakken de cup, ga zo maar door. Maar het was van de poëzie natuurlijk. En dat kon je wel stellen, alles uit de kast. Martin en Melvin haalden net niet de overtreffende trap van de tweede set, maar Marein schoot naar grootse hoogte. Wat een performance, wat een uniciteit tussen woord en gebaar, tussen tekst en toon, en van welk een schoonheid de poëzie. Er kon maar 1 winnaar zijn, het publiek wist het na het zien van de finaleronde vrijwel unaniem, en ook de jury stond na 4 minuten weer beneden, het snelste juryoordeel ooit. Marein Baas is de eerste en daarbij een overweldigende winnaar van SLAMersfoort 2009.
En wat was er toch met Max? Niemand weet het zeker, check daarvoor de beelden.
