Zoals beloofd, Christiaan, komt-ie.
Het zou niet goed zijn enkel met mijn eigen veren te pronken. Daarom deze nieuwe categorie, lieve lezer. Voor alle dichters die met hun poëzie mijn diepste raken op welke wijze dan ook. De officielle aftrap is aan Christiaan Mooiweer, mijn zeer gewaardeerde collega uit Delft en organisator van de slam aldaar, met een gedicht voor mijn eigen persoontje -waarvoor mijn dank, Christiaan - en waarvan ik beloofd heb het te plaatsen. N-joy
De kale dichter
God,
Uw niet-zijn is niet strategisch verkeerd
en ik geloof dat u dit het best weet
dat wat geschiedt slechts geloof decimeert
al wat niet kan niet leidt tot uw bestaan
Ach gebed was aan u slechts zelden besteed
en lijden behoort tot het verleden
uw equivalent van laat het mar gaan
biedt u ruimte voor iets naast de rede
Dus we lieten hem komen, een sjamaan
de slangenbezweerder die in duister
een villeine verleiding ontfluistert
met sonnetten waarin lijken vergaan
Hoor je zinnen van de kale dichter
raken. Ze stampen naar binnen, terwijl
ze nergens beginnen en onverrichterzake
weer staken. Heer, geef mij een teiltje
om in te dansen en chocolade
te makenvan het zoetzwavelend brood
Noem het geen moord. Dit is geen tirade
maar een ballade met honger die stoflongen
uitspuwt voor genadiger dood
Sla neer! en laat het woord niet doen alsof
Erbarme heer, vergeet u mijn zonden
ik warme u met vocht uit mijn darmen
Bescherm uw lijf van koortsige wonden
maar schenkt u mij kracht in beide armen
en verlost ons heden van deze poeet
Verdrijf het leed dat kale dichter heet
© Christiaan Mooiweer
Tags: Gastpoëzie