dichtbijgijs.nl

André Heijnekamp, we weten het lieve lezers. De eerste aflevering dit jaar van SLAMersfoort werd hij geveld door het Pandorrasyndroom. Zijn mooiste zin: gedichten gaan uit het hoofd, titels niet. Helaas kwam er niets meer uit hoofd, het woordje ’slam’ waarde in da house en dan zijn het zelfs de grote dichters die instorten. André zijn mailtje na mijn uitnodiging er een biertje op te komen drinken bij de a.s Vrouwenslam:

Ik zet de vrouwenslam op de lijst! Ik pin mij niet vast, maar ik zal de datum rood omcirkelen en mijn best doen.
Nu, als ik tracht om te komen, meisje mee voor nog meer publiek, plaats je dan mijn gedichtje ergens? Ja natuurlijk houden wij elkaar in leven en lief gedichtje voor meisje is ook een beetje vrouwenslam.
Hoi hoi:
André

Natuurlijk, André. Gabbers blijven gabbers, no worries mate, alles sal regkom. Komt-ie!

Lief,

Op adem komen is loslaten
de aarde waarover je loopt,
zonder muren zijn namen niets
het worden verwilderde lussen
takken aan een boom.

Blad is adem en ruisen
van wind die speelt is
adem en elk woord wordt lucht
het lichaam een vergeten idee
het oog is zoveel groter buiten.

Niet het benauwde sentiment
van een kamer die eens was
ingericht om te blijven
staan op een verloren plaats.

Het is loslaten en geluk
door bloed voelen stromen
het is willen zijn bij jou
als het huilen begint
vanwege alle mooie dingen.

© André Heijnekamp

Tags: Gastpoëzie

This entry was posted on Friday, February 22nd, 2008 at 3:14 pm and is filed under Gast Poëzie. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.