Als een gezicht
Als een gezicht zegt wie je bent
heb ik jou altijd gekend
ben jij de spiegel die belooft
dat al het lijden wordt weerlegd
op de dag dat jij en ik
van dit kluisterend lijf bevrijd
opgaan in de eeuwigheid
hoe je daar zit
waar ik je net heb neergezet
hoe je lacht, met ogen dicht
de warmte van het zonlicht zoekt
ik naast jou van haast ontdaan
elke keer weer denken moet
aan wat ons bindt in dit bestaan
van ijle lucht en kloppend bloed
dat alle mensen eender zijn
met elke mens zijn eigen weg
met elke weg zijn eigen zin
met elke zin zijn eigen eind
waar alles weer de eenheid vindt
als daar dan onze adem stokt
en ergens anders weer begint
zo zijn we in het diepst gelijk
vanuit de kern tot op de huid
het kind dat lacht, het kind dat huilt
het kind dat géén gelijke kent
terwijl de tijd ons beider
feitelijke zand verstrooit
in dit onwerkelijk moment
© GtH
Verschijnt binnenkort in Bloemlezing
Tags: Mijn Poëzie
April 29th, 2008 at 10:36 pm
Je kunt ook heel subtiel…..erg mooi….
Je hebt er een fan bij….weer zo’n kwijlebabbel….grijnzzzzzz…
Wat moet je ermee….hahaha…
Dag scheet