Dat meisje
dat elke ochtend weten zou
van die dag en elke dag weer
hoe ongenadig mooi het was
alles wat een meisje is
maar dan hoe rood het was
zoals geen gras hier groeide ooit
tot blinde vlek verging een plek
voor weer een kruis
naast lullige waxinelichtjes
met een week
is ze verdwenen in de grond
klinkt uit de krant
een andere stem
die gillend stomgeslagen is
en alle dagen huilt een moeder
© GtH
Tags: Mijn Poëzie