Adem in, adem uit
Adem in.
Met de eerste ademtocht
breekt het licht je leven open.
Begin hier.
Zogen, slapen, kruipen, staan,
lopen, praten, pampervrij.
Speel het zondeloze kind
dat enkel met zijn wezen hele
werelden bewegen kan.
Laat dusdanig, ongezien voor
het publiek, je onschuld varen.
Probeer dit rustig uit te zitten
tot de pubertijd.
This was the easy part.
Ga door naar level 2.
Neem nu plaats in de trein
van groeipijn en hormonen.
Start de verwachte exploratie
van liefde, leugen en aversie.
Je eerste wip, succes, depressie.
Ga op je bek en sta weer op.
Dat waren al je beste jaren.
Bedaar.
Je trouwt. Je copuleert, de vrouw
moet ook zo nodig baren.
Het leven trekt al snel voorbij.
Een jongeling met volle bos
wijst op het wijken van je haren.
En in je goedgevulde huis
veeg je ontdaan de misère
van vervlogen idealen
of onhaalbare pretentie
op de groeiend grote hoop
van midlifecrisisdesillusie
Buk.
Dan en daar onder het juk
van hoe de tijd te snel vergaat.
Ontwikkel lede ogen.
Zie alles met die ogen aan.
Ontdek je nieuwe eenzaamheid,
hoe alles op een einde stuit.
Maak je klaar voor sudden death.
Ga niet langs start.
Adem uit.
© GtH
Tags: Mijn Poëzie